Μήνας: Ιούλιος 2017

Ο φαύλος κύκλος του θυμού: πως μπορείτε να βγείτε.

Μοιράσου το:

Ο Μανώλης πήγε στη δουλειά του αργοπορημένος. Ο εργοδότης του είχε τα νεύρα του γιατί ακυρώθηκε μια συμφωνία. Βλέποντας τον Μανώλη καθυστερημένο, ξέσπασε τον θυμό του. Τον αποκάλεσε ουρλιάζοντας «άχρηστο», «τεμπέλη» και «αχάριστο». Ο Μανώλης θύμωσε πάρα πολύ με τους χαρακτηρισμούς του αφεντικού του, όμως δεν αντιμίλησε. Μέσα του συνέβη μια έκρηξη η οποία δεν μπορούσε να εκδηλωθεί. Η ένταση συνέχισε να συσσωρεύεται μέχρι που έφτασε η ώρα να επιστρέψει στο σπίτι του.

Επιστρέφοντας στο σπίτι του, ο Μανώλης κάθισε να φάει. Η σύζυγός του όμως, η Μαρία, που ήταν η σειρά της να μαγειρέψει, έριξε περισσότερο αλάτι στο φαγητό από ότι έπρεπε. Ο Μανώλης δοκίμασε το φαγητό και ξέσπασε όλη την ένταση που είχε συσσωρεύσει από το πρωί στη γυναίκα του. Μάλιστα, την αποκάλεσε φωνάζοντας και χτυπώντας το τραπέζι «άχρηστη» και «ανοικοκύρευτη». Η Μαρία θύμωσε πάρα πολύ με την υπερβολική αντίδραση του Μανώλη και καθώς γύρισε εκνευρισμένη να πάει στο σαλόνι σκόνταψε στα παιχνίδια της κόρης της, της Έλενας.

Γύρισε προς την Έλενα, η οποία την κοίταζε έντρομη, και της έβαλες τις φωνές, καθώς επίσης κλώτσησε τα παιχνίδια της και έφυγε. Η Έλενα, πληγωμένη και θυμωμένη ταυτόχρονα, παράτησε τα παιχνίδια της και έτρεξε στο δωμάτιό της. Εκεί, βρισκόταν ο αδερφός της ο Νικόλας με δύο φίλους του που έπαιζαν ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι. Η Έλενα, μπήκε με φόρα στο δωμάτιο και τους έδιωξε όλους κακήν κακώς, φωνάζοντας τόσο στον αδερφό του όσο και στους φίλους του.  Οι φίλοι του Νικόλα ένιωσαν προσβεβλημένοι και θυμωμένοι από τη συμπεριφορά της Έλενας και έφυγαν. Μη χάσετε: Ο μύθος του μικρού ψαριού που είχε μέσα του θυμό.

 

Ο Νικόλας όμως, αντί να μπει κι αυτός στον κύκλο του θυμού, είπε στην Έλενα «Αδερφούλα μου! Σε αγαπώ πολύ! Είχα φυλάξει μια σοκολάτα για εσένα. Παρ’ την», και της έδωσε τη σοκολάτα. Η Έλενα βγήκε αμέσως από το θυμό της και αγκάλιασε τον αδερφό της.

Το βράδυ, το αφεντικό του Μανώλη, ο Μανώλης και η Μαρία ένιωθαν ενοχές για τη συμπεριφορά τους. Δημιουργήθηκε ένα μεγάλος κύκλος θυμού που άρχισε από το αφεντικό του Μανώλη, εξαπλώθηκε στην οικογένειά του και μεταφέρθηκε έξω από αυτήν μέσα από τους φίλους του Νικόλα.

Ο Νικόλας ήταν αυτός που έσπασε τον κύκλο. Για να το πράξει όμως έπρεπε να κάνει μια υπέρβαση. Έπρεπε να μην επιτρέψει να μπει κι αυτός στον κύκλο. Και είναι υπέρβαση διότι είναι εύκολο να παρασυρθούμε, να αφεθούμε και να επεκτείνουμε τον κύκλο. Την επόμενη φορά λοιπόν που κάποιος θα ξεσπάσει επάνω σας να θυμάστε ότι απλά πάει να επεκτείνει τον κύκλο του θυμού.

 

Αξίζει λοιπόν να αντισταθείτε και να τον βοηθήσετε να βγει κι εκείνος από αυτόν. Μη γίνετε τροφή. Απεναντίας κλείστε αυτούς τους κύκλους κι ανοίξτε κύκλους ευγνωμοσύνης και χαράς. Γιατί όλα κύκλοι είναι. Και όλα επιστρέφουν πάλι σε εμάς…

 

 

 

Πηγή: http://www.awakengr.com/o-kyklos-tou-thymou/

Tα 14 Πράγματα που Κάνουν οι Καταπληκτικοί Γονείς..

Μοιράσου το:

Αλλά φυσικά είναι και για μπαμπάδες, παππούδες, γιαγιάδες, για εκπαιδευτικούς και για κάθε ενδιαφερόμενο.

Οι καταπληκτικοί γονείς κάνουν καταπληκτικά πράγματα! Και δεν εννοώ περίπλοκα, δύσκολα, ή κάτι τέτοιο, αλλά εννοώ πράγματα που είναι καταπληκτικά επειδή έχουν καταπληκτική επίδραση στα παιδιά τους!

Τονώνουν την αυτοπεποίθηση του παιδιού—τι πιο καταπληκτικό πράγμα για ένα παιδί να ακούσει τον γονιό του να του λέει «πιστεύω σε εσένα!».

Θα μου πείτε ‘σιγά το πράγμα;’ Δοκιμάστε να το πείτε στο παιδί σας, και να το εννοείτε, και θα δείτε το χαμόγελό του, την σιγουριά στον εαυτό του και διαφορά στη συμπεριφορά του! Αν το κάνετε κάθε μέρα, το παιδί σας θα γίνεται όλο και καλύτερο κάθε μέρα!

Καθοδηγούν, ενθαρρύνουν και υποστηρίζουν—και δε σπρώχνουν ή πιέζουν διαρκώς το παιδί. Όλοι οι γονείς επιθυμούν να δουν το παιδί τους καλό μαθητή, επιτυχημένο στη ζωή του, αλλά δε χρησιμοποιούν όλοι τη σωστή μέθοδο. Συχνά πολλοί γονείς που έχουν κουραστεί να παρακαλάνε το παιδί τους να διαβάσει καταφεύγουν σε απειλές, τιμωρίες, δωροδοκίες… Οι τακτικές αυτές μπορεί να έχουν κάποιο αποτέλεσμα, στο τέλος όμως παύουν να έχουν ισχύ και να λειτουργούν και το παιδί απλώς δε μαθαίνει να διαβάζει ή να κάνει αυτό που πρέπει και, βέβαια, δε μαθαίνει να νιώθει καλά για τον εαυτό του.

Επιτρέπουν στο παιδί τους να έχει κάποιον έλεγχο στη ζωή του και μια δόση ανεξαρτησίας. Έτσι, οι καταπληκτικοί γονείς επιβλέπουν τις εργασίες για το σπίτι, αλλά δεν τις κάνουν οι ίδιοι, επιτρέπουν στο παιδί τους να διαλέξει τους φίλους του, αφήνουν το παιδί να κάνει μια δραστηριότητα που αγαπάει και του δίνουν επιλογές. Φυσικά δεν είναι πάντα εύκολο να βρει κανείς τη χρυσή τομή ανάμεσα στο ‘βοηθάω και αφήνω το παιδί ανεξάρτητο’. Πάντα υπάρχουν παράγοντες που πρέπει να λάβει κανείς υπόψη, όμως, σε γενικές γραμμές, η ιδέα είναι να βοηθάει και να παρεμβαίνει ο γονιός τόσο όσο να διδάξει στο παιδί του να κάνει αυτό το πράγμα τελικά μόνο του.

Διδάσκουν στο παιδί με τις πράξεις και τη συμπεριφορά τους και όχι με τα λόγια τους.Έτσι, οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν ότι αν θέλουν το παιδί τους να μη χτυπάει το μικρό του αδερφάκι δε θα πρέπει οι ίδιοι να το χτυπούν για τιμωρία! Αν θέλουν το παιδί τους να είναι ευγενικό, δεν αρκεί να του υπενθυμίζουν να λέει ‘ευχαριστώ’ και ‘παρακαλώ’, θα πρέπει οι ίδιοι να είναι ευγενικοί με τους ανθρώπους γύρω τους. Η συμπεριφορά του γονιού έχει μεγαλύτερη δύναμη στο να διαμορφώσει τη συμπεριφορά του παιδιού του απ’ ότι τα λόγια του!

Σέβονται το παιδί τους και του φέρονται καλά. Αυτό σημαίνει ότι δεν μειώνουν, δεν ακυρώνουν, δεν υποβιβάζουν ούτε κοροϊδεύουν ή φέρονται με κακό τρόπο στο παιδί τους.

Ωστόσο, αν ο γονιός νευριάσει και βάλει τις φωνές θα πρέπει να θυμηθεί ότι αυτό είναι ανθρώπινο- και να εξηγήσει στο παιδί πώς η δική του κακή συμπεριφορά ή το ότι δεν ακούει επηρεάζει τον γονιό και τον κάνει να βάζει τις φωνές και έτσι όμως γίνεται αυτό που πρέπει.

Ο γονιός που σέβεται το παιδί θα πρέπει να του πει ‘δεν είναι καλύτερα να συνεννοούμαστε με λόγια, και να γίνονται αυτά που πρέπει με ωραίο και ήρεμο τρόπο, χωρίς φωνές; Ας συνεργαστούμε για να το καταφέρουμε!».

Δείχνουν την αγάπη τους στο παιδί τους καθημερινά. Και όχι, κανένα παιδί δεν το έβλαψε η πολλή αγάπη! Η έλλειψη ορίων βλάπτει και η υπερπροστασία! Οι καταπληκτικοί γονείς θυμούνται να λένε στο παιδί τους «σε αγαπώ», να το αγκαλιάζουν, να το φιλάνε ή να του δείχνουν με διάφορους μικρούς τρόπους ότι το νοιάζονται και το αγαπάνε.

Ξέρουν πότε πρέπει να πουν συγγνώμη. Ναι, ακόμα και οι γονείς μπορεί να κάνουν λάθος, να παρασυρθούν από τα νεύρα τους, να ξεφύγουν σε κάτι. Μην το κουκουλώσετε, μην παριστάνετε ότι δε συνέβη!

Ζητήστε από το παιδί συγγνώμη. Με αυτό τον τρόπο δείχνετε στο παιδί ότι το σέβεστε, ότι αναλαμβάνετε την ευθύνη των πράξεών σας, αλλά γίνεστε και πρότυπο σωστής συμπεριφοράς, για να το υιοθετήσει και το παιδί σε ανάλογες περιπτώσεις.

Βάζουν όρια. Οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν να βάζουν όρια. Να θυμάστε ότι άλλο πράγμα η τιμωρία, άλλο η οριοθέτηση.

Τα όρια πάνε χέρι-χέρι με την τάξη και την πειθαρχία, ιδιότητες που χρειάζεται το παιδί σε όλη του τη ζωή για να πετύχει. Για να γίνει κάποιος πετυχημένος καλλιτέχνης, επιστήμονας, ηθοποιός, αθλητής, ή οτιδήποτε επιλέξει στη ζωή του, θα πρέπει να μάθει να βάζει όρια, να πειθαρχεί και να κάνει αυτό που πρέπει να κάνει. Δεν υπάρχει καλύτερη ηλικία για να μάθει κανείς αυτά τα πράγματα από την παιδική ηλικία! Εξάλλου, βάζοντας όρια τα παιδιά δε γίνονται κακομαθημένα, μαθαίνουν να αισθάνονται χαρά και ευγνωμοσύνη, έχουν φίλους, έχουν καλύτερους τρόπους και γίνονται πιο ευτυχισμένοι ενήλικες.

Γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες του παιδιού τους. Οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν ότι το σημαντικό είναι να δώσουν προσοχή στις ανάγκες του παιδιού τους και όχι στο τι θέλουν οι ίδιοι για το παιδί. Μπορεί ο γονιός να επιθυμεί για το παιδί του να είναι το πιο κοινωνικό στην τάξη (όπως ήταν ο ίδιος μικρός), αλλά το παιδί του μπορεί να είναι δειλό και κλειστό.

Σε αυτή την περίπτωση ο γονιός βλέπει ποια είναι η ανάγκη του παιδιού και πορεύεται σε αυτή την κατεύθυνση. Εδώ όμως ισχύει αυτό που έγραψα παραπάνω για την ενθάρρυνση και την υποστήριξη: ο γονιός βοηθάει το παιδί του να βγει από το καβούκι του, να κάνει ένα βήμα παραπάνω, να δοκιμάσει κάτι το οποίο φοβάται.

Γνωρίζουν τους φίλους, τις δραστηριότητες, τα ενδιαφέροντα, τις επιθυμίες και τα άγχη του παιδιού τους. Με λίγα λόγια, οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν τι γίνεται στην κοινωνική και συναισθηματική ζωή του παιδιού τους και δεν περιμένουν να ενημερωθούν τυχαία από δασκάλους ή άλλους γονείς.

Ήδη από τις μικρές ηλικίες καλό είναι να γνωρίζουν οι γονείς τους φίλους του παιδιού τους και τις οικογένειές τους, κάτι που είναι ακόμα σημαντικότερο καθώς το παιδί μπαίνει στην εφηβεία.

Διδάσκουν στο παιδί να έχει χαρά της ζωής, ευγένεια, σεβασμό, ευγνωμοσύνη, κατανόηση για τους άλλους.

Πέρα από το να είναι καλός μαθητής ή καλή μαθήτρια, ένα παιδί χρειάζεται και άλλες ιδιότητες που θα καθορίσουν την ποιότητα της ζωής του καθώς μεγαλώνει. Φυσικά χρειάζονται οι καλοί βαθμοί, τα πτυχία, τα μετάλλια, οι διακρίσεις, όμως χρειάζεται και ο καλός και πλούσιος κόσμος για να είναι το παιδί ευτυχισμένο και να μεγαλώσει και να γίνει ένας ισορροπημένος και ευτυχισμένος ενήλικας.

Αφιερώνουν χρόνο στο παιδί. Οι καταπληκτικοί γονείς, όσο πολυάσχολοι και αν είναι αφιερώνουν ποιοτικό χρόνο στο παιδί τους: χρόνο για αγκαλιές, φιλιά, ‘πάλη’ και γαργαλητό, φαγητό στο ίδιο τραπέζι, συζήτηση, παιχνίδι, ταινία, οτιδήποτε, όσο λίγη ώρα και αν κρατάει.

Περνώντας χρόνο μαζί, εντείνεται ο συναισθηματικός δεσμός γονιού-παιδιού και αυτό είναι σημαντικό για την ψυχική υγεία του παιδιού σήμερα που είναι μικρό, αύριο που θα είναι έφηβος και μεθαύριο που θα είναι ενήλικας.

Καλή επικοινωνία. Οι καταπληκτικοί γονείς έχουν καλή επικοινωνία με το παιδί τους. Θυμούνται να το ρωτήσουν κάθε μέρα πώς πέρασε στο σχολείο, τι έκανε, με ποιον έπαιξε, πώς πήγε σε κάποιο δύσκολο μάθημα, τι ωραίο έγινε, και να μην αφήσει την ερώτηση στο γενικό και αόριστο ‘πώς πήγε το σχολείο σήμερα;’ Που θα πάρει την αναπόφευκτη μονολεκτική απάντηση ‘καλά’.

Οι καταπληκτικοί γονείς ξέρουν να κάθονται ήρεμα, χωρίς να ασχολούνται με το τηλέφωνο, το τάμπλετ ή τον υπολογιστή τους παράλληλα και να ακούνε τι έχει να πει το παιδί, χωρίς να διακόπτουν. Ξέρουν να προσέχουν τι λέει το παιδί και να μην του κάνουν κήρυγμα όλη την ώρα.

Διδάσκουν στο παιδί τους να διαχειρίζεται το στρες και το άγχος του. Οι καταπληκτικοί γονείς δε λένε ‘βλακείες, δεν υπάρχει λόγος να αγχώνεσαι’, επειδή, για να το λέει το παιδί προφανώς υπάρχει λόγος που φοβάται ή αγχώνεται.

Ρόλος του γονιού είναι να αναγνωρίσει τι είναι αυτό που στρεσάρει το παιδί του και να το βοηθήσει να διαχειριστεί το πρόβλημα, ώστε να μην έχει στρες. Ο καλός ύπνος, η σωστή διατροφή, η άσκηση και η κίνηση καθώς και διάφορες τεχνικές χαλάρωσης (πχ βαθιές αναπνοές, μουσική, ζωγραφική) βοηθούν στο να αποβάλει το παιδί –και μαζί με αυτό και ο γονιός!- το στρες.

Διαλέξτε Αγάπη, Ηρεμία, Χαρά!

Tα 14 Πράγματα που Κάνουν οι Καταπληκτικοί Γονείς..

Όσο Περισσότερα Κάνετε για Τους Άλλους, Τόσο Λιγότερα Κάνουν Οι Ίδιοι για Τον Εαυτό τους

Μοιράσου το:

Όσο περισσότερα κάνετε για τους άλλους ανθρώπους, τόσο μεγαλύτερη ευτυχία αισθάνεστε (ή έτσι νομίζετε). Εσείς τους προσφέρετε τη βοήθειά σας και είναι στο χέρι σας να τους ανακουφίσετε από κάποιο ζήτημα που τους στενοχωρεί, και τότε, όλα είναι τέλεια. Ωστόσο, μερικές φορές η προθυμία σας να διευκολύνετε τα πράγματα για τους άλλους δεν φαίνεται ότι στο τέλος σας ικανοποιεί πλήρως. Σε αντίθεση με την προσδοκία σας, όσο περισσότερα κάνετε για τους άλλους, τόσο μεγαλύτερη απογοήτευση αισθάνεστε.

Δεν μπορείτε να τους σώσετε όλους. Μόνο οι ίδιοι μπορούν να σώσουν τον εαυτό τους.

  Η ζωή δεν είναι εύκολη και πράγματι υπάρχουν πολλές δύσκολες στιγμές, τις οποίες πρέπει να αντιμετωπίσει κανείς. Ωστόσο, αυτές οι στιγμές μάς καθιστούν πιο δυνατούς αλλά και πιο σοφούς. Οι δυσκολίες μάς επιτρέπουν να ωριμάσουμε και να αποκτήσουμε μεγαλύτερο βαθμό επίγνωσης του εαυτού μας. Εάν δεν είχαμε την ευκαιρία να βιώσουμε αυτές τις δυσκολίες, θα παύαμε να ωριμάζουμε. Ωστόσο, όσον  αφορά τα πιο αγαπημένα μας πρόσωπα, η επιθυμία μας είναι να υποφέρουμε για αυτούς, να τους δίνουμε πάντοτε μία χείρα βοηθείας. Θα παίρναμε τη θέση τους εάν μπορούσαμε. Αλλά αυτό δεν είναι εφικτό.

Μην δραπετεύετε από τον εαυτό σας

  Όσο περισσότερα κάνετε για τους άλλους, τόσο περισσότερο απομακρύνεστε από τον εαυτό σας, πιθανότατα για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Δεν θέλετε να αντιμετωπίσετε τα προβλήματά σας, οπότε, επικεντρώνεστε στους άλλους ανθρώπους. Δίνετε στους άλλους όλη εκείνη τη βοήθεια που έχετε εσείς, προσωπικά, ανάγκη. Προσφέρετε χωρίς κανέναν εγωισμό όλη εκείνη τη στοργή και τη στήριξη που σας είναι απαραίτητη, αλλά δεν τη λαμβάνετε από κανέναν.

Ενδεχομένως να έχετε παρατηρήσει, ότι προβάλλετε τις δικές σας ανάγκες στους άλλους ανθρώπους. Αντί να φροντίσετε τις δικές σας ανάγκες, δραπετεύετε από αυτές. Πώς μπορείτε όμως να προσφέρετε βοήθεια στους άλλους, εάν δεν γνωρίζετε πώς να την προσφέρετε στον ίδιο σας τον εαυτό; Πώς μπορείτε να προσφέρετε αγάπη, εάν δεν μπορείτε να αγαπήσετε τον εαυτό σας; Για να γίνετε γενναιόδωρος με τους άλλους, θα πρέπει να γίνετε γενναιόδωρος πρώτα με τον εαυτό σας. Δεν μπορείτε να προσφέρετε όμορφα πράγματα, εάν δεν τα έχετε καλλιεργήσει  πρώτα μέσα σας, ακόμη κι αν νομίζετε ότι μπορείτε.

Ενδεχομένως να έχετε επίγνωση ότι προβαίνετε σε κάποιες λανθασμένες κινήσεις που έχουν επιπτώσεις σε εσάς και στους άλλους. Για παράδειγμα, δεν θα κατορθώσετε να δημιουργήσετε υγιείς σχέσεις εάν προσφέρετε τα πάντα και αγνοείτε τον εαυτό σας.

  Κατ΄αρχάς, θα πρέπει πρώτα να φροντίσετε τον εαυτό σας για να φροντίσετε τους άλλους. Στόχος σας είναι να στηρίξετε τους ανθρώπους που αγαπάτε, να τους βοηθήσετε να σηκωθούν εάν καταρρεύσουν, να είστε η κινητήριος δύναμη για αυτούς όταν έχετε εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες. Πώς μπορείτε όμως να το κάνετε αυτό εάν δεν το κάνετε πρώτα για τον εαυτό σας; Εάν το κάνετε θα καταρρεύσετε.

  Μην αναπτύσσετε εξαρτημένες σχέσεις. Θέλετε οι άλλοι άνθρωποι να εξαρτώνται από εσάς, να είναι καλά, αλλά ενδεχομένως εσείς εξαρτάσθε από αυτούς. Αυτό δεν θα οδηγήσει ποτέ σε μία υγιή σχέση. Η εξάρτηση προκαλεί πολύ μεγαλύτερη βλάβη σε σχέση με αυτό που φαντάζεστε.

  Ο εαυτός σας θα πρέπει να είναι η πρώτη σας προτεραιότητα. Δεν μπορείτε να βοηθήσετε κανέναν, εάν έχετε προσωπικά προβλήματα να λύσετε. Βάλτε τον εαυτό σας πάνω από όλους. Είναι σημαντικό να το συνειδητοποιήσετε αυτό, διότι έχετε την τάση να προσφέρετε και, δυστυχώς, το κάνετε χωρίς να έχετε την απαραίτητη επάρκεια δυνάμεων για να το κάνετε.

Οι άλλοι έχουν τη δύναμη της επιλογής.

Ενίοτε, όσο περισσότερα κάνετε για τους άλλους, τόσο περισσότερο περιορίζετε τη δύναμη της προσωπικής τους επιλογής. Θα έλεγε κανείς ότι, τρόπον τινά, έχουν εγκαταλείψει τον εαυτό τους για χάρη σας. Έχουν παύσει πλέον να παλεύουν για τα όνειρά τους, διότι θέλουν να είναι καλά, και τώρα, όλη αυτή η ευθύνη πέφτει πάνω σας. Ωστόσο, δεν είναι αυτό αρκετό για εσάς; Ζείτε για δύο, για τρεις ή ακόμη και για περισσότερους ανθρώπους.

Ακόμη κι αν κάποιος φίλος σας υποφέρει, εξαρτάται από τον ίδιο να επιλέξει εάν θα παραμείνει σε αυτή τη θλιβερή κατάσταση, ή όχι. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε για αυτόν είναι να τον ακούσετε, να προσφέρετε την δική σας προοπτική, εάν σας ζητηθεί και να είστε εκεί όταν σας χρειαστεί. Δεν μπορείτε όμως να αποφασίζετε εσείς αντί για τον ίδιο, να του λέτε τι πρέπει να κάνει, ή να υποφέρετε για αυτόν.

  Οι αποφάσεις μας καθορίζουν την υπόλοιπη ζωή μας. Δεν υπάρχει προκαθορισμένο πεπρωμένο· αντιθέτως, διαμορφώνουμε το μέλλον μας βάσει των αποφάσεών μας. Εάν κάποιος παίρνει αποφάσεις για εσάς, το μονοπάτι της ζωής που χαράσσεται σταματά, πλέον, να σας ανήκει και επειδή άνθρωπος είστε κι εσείς, θα το εγκαταλείψετε.

Αυτός είναι ο λόγος που δεν έχετε λάβει κάποια μορφή ανταπόδοσης από τους ανθρώπους στους οποίους έχετε αφοσιωθεί· αυτός είναι ο λόγος που οι άλλοι δεν ενήργησαν με τον αναμενόμενο για εσάς τρόπο. Εσείς επιζητούσατε κάποια μορφή ευγνωμοσύνης, αλλά δεν είχατε συνειδητοποιήσει ότι, τελικά, αυτό που κάνατε ήταν να εμπλακείτε σε μια ζωή που δεν είναι η δική σας. Κανείς δεν πρόκειται να σας προσφέρει παράσημο επειδή πολεμήσατε σε μία μάχη που δεν ήταν η δική σας, αλλά ήταν η μάχη κάποιου άλλου.

Όσο κι αν μας πληγώνει να βλέπουμε κάποιον να υποφέρει, μερικές φορές είναι απαραίτητο το άτομο αυτό να βιώσει τη διαδικασία της δοκιμασίας μόνο του.

  Σίγουρα, είναι πιο εύκολο για κάποιον να σηματοδοτήσει το μονοπάτι, ούτως ώστε κάποιος να ακολουθήσει τα ίχνη και να βρει τον δρόμο με τη βοήθεια του άλλου. Ωστόσο, η στάση αυτή δεν σας βοηθάει σε καμμία περίπτωση. Μαθαίνουμε από τα λάθη μας, από τους ανθρώπους που μας πληγώνουν, από κάθε βίωμα που μας καθορίζει. Εάν για κάποιον λόγο δεν βιώναμε αυτές τις δύσκολες καταστάσεις, πώς θα μπορούσαμε να αξιολογήσουμε την εμπιστοσύνη ενός φίλου; Πώς θα μπορούσαμε να εκτιμήσουμε ότι το μονοπάτι της επιτυχίας είναι γεμάτο στροφές και λακκούβες;

  Κάθε φορά που αισθάνεστε την ανάγκη να πάρετε τα ηνία της ζωής κάποιου άλλου, θα πρέπει να θυμάστε ότι εάν αυτό γίνει, το άλλο πρόσωπο θα σταματήσει να παλεύει για τον εαυτό του. Δεν θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει δύσκολες καταστάσεις πλέον ή να μάθει από αυτό που του συνέβη. Η επιθυμία σας είναι να διευκολύνετε καταστάσεις, αλλά η πραγματικότητα δεν είναι έτσι. Αντί να του κάνετε χάρη, τον ωθείτε σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει, σε έναν φανταστικό κόσμο.

Πηγή: http://share24.gr/oso-perissotera-kanete-gia-tous-allous-toso-ligotera-kanoun-idii-gia-ton-eafto-tous/

Η ζωή που δε ζεις σε γερνάει…

Μοιράσου το:

Σκέφτεσαι ότι γερνάς.
Κοιτάς στον καθρέπτη σου και πάντα ανακαλύπτεις μια καινούργια άσπρη τρίχα που δεν την έπιασε καλά η βαφή, μια χαρακιά- επονομαζόμενη ρυτίδα- στις άκρες των ματιών ή στο κούτελο, μια μικρή χαλάρωση στα μάγουλα.

Κοιτάς το κορμί σου και πάντα κάτι αλλάζει. Κάτι που αλλάζει και δεν ξαναφτιάχνεται. Κάτι που για να βελτιωθεί θέλει τη διπλάσια προσπάθεια.
Και μετά βγαίνεις στο δρόμο και παρατηρείς.

Κάτι νέους που δείχνουν πιο γέροι από σένα κι ας μην έχουν ούτε μια ρυτίδα.
Κάτι γέρους που δείχνουν πιο νέοι από σένα κι ας μην μπορούν πλέον ούτε καν να τις μετρήσουν.

Κάτι καμπουριασμένα κορμιά με λαμπερά μάτια και κάτι λαμπάδες με θολό βλέμμα.
Κάτι πιασμένα σαν κόμπο γερασμένα χέρια και κάτι άλλα λευκά και αδούλευτα που κινούνται μόνα τους κατά μήκος του σώματος.

Μπαίνεις σε σπίτια και βλέπεις.
Σαμπανιέρες γεμάτες ξύδι και ριχτάρια γεμάτα κόμπους.

Πλαστικά ποτήρια γεμάτα με το καλύτερο κρασί και ψωμοτύρι που σε χορταίνει.
Χάπια που συντηρούν το σώμα σου και χάπια που καταστρέφουν το μυαλό σου.
Κρέμες για το γέμισμα των ρυτίδων και κάπου αλλού ευτυχία που τις κάνει να μη φαίνονται.

Γερνάω λες.

Κι όμως , κανείς δεν γερνάει από τα χρόνια που περνάνε από πάνω του.
Κανείς δεν δίνει σημασία αν μπορεί ή δεν μπορεί να κάνει αυτά που έκανε στα νιάτα του, όταν έχει βρει διαφορετικά πράγματα να κάνει μεγαλώνοντας.

Κανείς δεν γερνάει όταν η ζωή του είναι πλημυρισμένη από ευγένεια, αγάπη, αφοσίωση, χαμόγελα, στιγμές ευτυχίας. Δεν γερνάει όταν τα προβλήματα υγείας του είναι αντιμετωπίσιμα, όταν η ανταμοιβή από αυτά που δίνει στα παιδιά του είναι η βελτίωσή τους, όταν το βράδυ κοιμάται κουμπωμένος σε μια αγκαλιά, όταν το πρωί ξυπνάει θέλοντας να γίνει καλύτερος.

Κανείς δεν γερνάει όταν τρώει από ευχαρίστηση, όταν κοιμάται χωρίς ανάγκη, όταν μιλάει χωρίς προσπάθεια, όταν κάνει πράγματα που τον ευχαριστούν.

Κι ας μην τα κάνει τέλεια. Κι ας μην κερδίσει ποτέ βραβείο.
Ας μην υπάρχει κανείς να τον χειροκροτήσει. Ας μην υπάρχει κανείς να καταγράψει το γεγονός.

Κανείς δεν γερνάει όταν δεν στάζουν στην καρδιά του φαρμάκι.
Όταν εκτιμούν και σέβονται την αγάπη που δίνει. Χωρίς απαραίτητη ανταπόκριση αλλά με την απαραίτητη προσοχή.

Οι λεπτομέρειες γερνάνε.

Εκείνες οι μικρές αλλά σημαντικές λεπτομέρειες που μένουν χαραγμένες στη ψυχή και μεταφέρονται στο δέρμα και στα όργανα.

Εκείνα τα «δεν θέλω» που έγιναν πραγματικότητα. Εκείνα τα «δεν μπορώ» που έγιναν καθημερινότητα.

Αυτές οι δουλειές που δεν παράγουν έργο. Εκείνες οι φιλίες που υπάρχουν προς εκμετάλλευση.

Οι αγάπες που σε πρόδωσαν με αντίτιμο . Οι σχέσεις που κρατήθηκαν χωρίς να υπάρχουν.
Τα ξύλινα ή χάρτινα σπίτια.

Η έλλειψη εμπιστοσύνης. Η ξεφτίλα που ανέχεσαι. Η ζωή που δεν ζεις.
Οι αναπάντητες λέξεις γερνάνε και όχι αυτές που σου απαντάνε ακόμα κι αν δεν είναι αυτό που περιμένεις.

Η αδιαφορία στο ενδιαφέρον γερνάει. Ο τζάμπα κόπος. Οι χαμένες ώρες και οι μη αναγνωρίσιμες προσπάθειες.

Οι τοίχοι και τα σίδερα. Οι παγωμένες αντιδράσεις.
Το τρύπημα του στομαχιού από τα οξέα. Οι χτύποι της καρδιάς από το ανώφελο άγχος.
Η προσπάθεια να αρέσεις εκεί που δεν σου αρέσει.

Η αποδοχή της διαφορετικότητας σου από κάποιους που δεν έχουν δεχθεί ούτε τον εαυτό τους.

Η εξάρτιση χωρίς σκοινιά και ο θάνατος χωρίς μαχαίρι.
Αυτά σε γερνάνε.

Όλα τα άλλα είναι απλά σημάδια στο σώμα σου χωρίς καμία ιδιαίτερη σημασία.
Σκέφτεσαι ότι γερνάς.

Κοιτάς στον καθρέπτη σου και επιβεβαιώνεις ότι το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να αλλάξεις τις αιτίες πρόκλησης των ρυτίδων.

Ας υπάρχουν εκεί.

Απλά φρόντισε οι ιστορίες που κρύβουν μέσα τους, να είναι όλες άξια χαραγμένες.

 

Πηγή: https://www.healingeffect.gr/2016/11/i-zoi-p-den-zeis-se-gernaei.html

Η τέλεια μητέρα για μια κόρη

Κάθε παιδί γεννιέται ολοκληρωμένο και μοναδικό. Όλα όσα χρειάζεται …

Υγιής σεξουαλική ανάπτυξη των παιδιών: τι χρειάζεται να γνωρίζουν οι γονείς

Η σεξουαλική ανάπτυξη των παιδιών συχνά μπορεί να αποτελέσει θέμα …

Τι να κάνετε αν το παιδί σας έχει Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή

Η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή συνήθως εμφανίζεται με συγκεκριμένες …