Ετικέτα: αγάπη

Η τέλεια μητέρα για μια κόρη

Μοιράσου το:

Κάθε παιδί γεννιέται ολοκληρωμένο και μοναδικό. Όλα όσα χρειάζεται ήδη βρίσκονται μέσα του, όπως μέσα στον σπόρο ενός φυτού.

Κάθε κορίτσι μπορεί να είναι μια μικρή Αυτοκράτειρα όταν πάρει την απόφαση να ορίζει η ίδια τη ζωή της, με όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει κάτι τέτοιο.

Όλες οι αρετές, ικανότητες, ταλέντα, δύναμη, σοφία υπάρχουν μέσα στο παιδί από την στιγμή της γέννησής του. Κάποια από αυτά οι γονείς δεν τα αναγνωρίζουν, δεν τα καταλαβαίνουν ή δεν τους αρέσουν.

Και προσπαθούν να τα αλλάξουν. Να «βοηθήσουν» το παιδί να αποκτήσει εφόδια που οι ίδιοι δεν είχαν και να κάνει πράγματα που θα το «ωφελήσουν».

«Το χειρότερο που μπορεί να τύχει σε μια κόρη είναι μια τέλεια μητέρα.

Τα σχολικά βιβλία των παιδιών της είναι πάντα τακτικά ντυμένα και πηγαίνει σε όλες τις συναντήσεις του Συλλόγου Γονέων, ίσως μάλιστα να συμμετέχει και στο προεδρείο. Αυτή η μητέρα είναι δραστήρια . Αν αρρωστήσει το παιδί της –π.χ. από άσθμα, νευρική δερματίτιδα ή έκζεμα – εκτελεί κι αυτό το «καθήκον» με τη συνήθη υπευθυνότητα. Καταστρώνει ακριβή διατροφικά μενού και τα ακολουθεί κατά γράμμα. Ιδρύει ομάδες αυτοβοήθειας, αναλαμβάνει την προεδρία τους και διαδίδει τις διαρκώς αυξανόμενες γνώσεις της με φυλλάδια και μέσα από το διαδίκτυο. Δεν καταλαβαίνει από αστεία και δεν δείχνει αδυναμία πουθενά. Μερικές φορές αναρωτιέται σε τι έχει φταίξει και ο Θεός την τιμωρεί στέλνοντάς της ένα τέτοιο παιδί. Από την άλλη, πως θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα με όλα αυτά αν ήταν λιγότερο υπεύθυνη;

Όταν η κόρη μεγαλώσει, την κουβαλάει έγκαιρα στο γυναικολόγο και φροντίζει για την πλήρη ενημέρωσή της. Για την υγιεινή της, μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, το Aids και τα αφροδίσια νοσήματα. Η άτακτη περίοδος διορθώνεται αμέσως με ορμόνες , το ίδιο και τα σπυράκια. Ό,τι κι αν συμβεί, η μητέρα το κανονίζει αμέσως.

Μια τέτοια μητέρα έχει τον εαυτό της υπό πλήρη έλεγχο, δεν φωνάζει καθόλου και κάνει το καλύτερο για το παιδί της. Αυτή η μητέρα δεν ξεχνάει ποτέ κανέναν τακτικό παιδιατρικό έλεγχο. Ξέρει τα πάντα για τις διατροφικές αξίες και τα πρόσθετα στις παιδικές τροφές και έχει εντρυφήσει στις πιο σύγχρονες παιδαγωγικές θεωρίες. Από τους πρακτικούς οδηγούς προτιμάει εκείνους που διδάσκουν πως τα παιδιά χρειάζονται «όρια». Και δίνει στο παιδί αγάπη στον προκαθορισμένο βαθμό.

Καμουφλάρει τόσο τέλεια την έλλειψη αγάπης προς το παιδί της, που κανείς δεν το αντιλαμβάνεται, ούτε καν η ίδια.

Η κόρη θα κάνει τα πάντα για να ανταποκριθεί σ’ αυτή την τέλεια μητέρα. Ωστόσο, ποτέ δεν το πετυχαίνει αυτό. Έτσι όσο μεγαλώνει αισθάνεται όλο και πιο αξιοθρήνητη. Ή δε θα είναι καλή στη γυμναστική, ή δε θα έχει μουσικότητα, δε θα είναι αρκετά όμορφη ή αρκετά έξυπνη. Όλο και περισσότερο αισθάνεται τη στενότητα και το κρύο να κυβερνούν τη ζωή της. Ταυτόχρονα, νιώθει πως είναι αχάριστη. Αφού ως γνωστόν η μητέρα κάνει τα πάντα για κείνη. Έτσι η κόρη δραπετεύει στο δικό της κόσμο, κλείνει την πόρτα πίσω της και δεν αφήνει κανέναν να την πλησιάσει. Μπορεί να γίνει μελαγχολική και να πάθει μια ήπια κατάθλιψη. Το συναίσθημα πως δεν είναι αρκετά καλή, πως δεν έχει αρκετή αξία, μπορεί να κρατήσει για όλη της τη ζωή και να την οδηγήσει σε βαθιά κατάθλιψη. Αργότερα στη ζωή της,  θα πληρώνει για την παραμικρή εκδήλωση αγάπης με μπόλικη αυτοθυσία. Βαθιά μέσα της έχει ριζώσει η πεποίθηση ότι δεν της αξίζει να την αγαπούν χωρίς κάποια ανταπόδοση.

Ή η κόρη θα γίνει τελειομανής και θα απαιτεί από τον εαυτό της υπεράνθρωπα κατορθώματα. Η μητέρα νιώθει τους κόπους της να δικαιώνονται. Την κόρη της πάντως δεν πρόκειται να την αγαπήσει , γιατί δεν είναι η ίδια σε θέση να αγαπήσει.

Όμως μια Αυτοκράτειρα είναι μαζί και μαχήτρια. Γι’ αυτό θα καταφύγει σε δραστικά μέσα για να ανακτήσει το χαμένο έλεγχο της ζωής της. Ίσως δραπευτεύσει στον κόσμο της μαλθακότητας και των ψευδαισθήσεων, της αιώνιας αρμονίας, τον κόσμο του αλκοόλ, των ναρκωτικών ή της εξαρτημένης σεξουαλικότητας. Εδώ η μητέρα δεν μπορεί να την ακολουθήσει. Αυτός ο κόσμος είναι δικός της. Εδώ είναι ελεύθερη.

Εδώ μπορεί ακόμα και να πεθάνει.

Για τη μητέρα γκρεμίζεται ένας ολόκληρος κόσμος. «Γιατί να συμβεί αυτό σε’ μένα;», σκέφτεται κλαψουρίζοντας, «εγώ που έκανα τα πάντα για’ κείνη». (…)

Άλλες πάλι κόρες αποφασίζουν να ασκήσουν άλλου είδους έλεγχο. Νιώθουν χοντρές και πιστεύουν πως αν ήταν πιο αδύνατες θα τις αγαπούσαν περισσότερο. Με τον καιρό η νεαρή Αυτοκράτειρα αδυνατίζει όλο και πιο πολύ, ίσως μάλιστα οι γύρω της και να τη συγχαίρουν για την ωραία της σιλουέτα. Κανείς δεν προσέχει πόσο λίγο τρώει. Μερικές φορές σταματάει και εντελώς το φαγητό. Μόνο η ίδια θα αποφασίζει πλέον για το τι θα μπαίνει μέσα της. Αποκτά τον έλεγχο για τη ζωή της στην ασκητική καθαρότητα της ανορεξίας. Κάθε μπουκιά που τρώει πληρώνεται με καταναγκαστική γυμναστική. Εδώ λοιπόν η μητέρα της έχει χάσει τον έλεγχο φαινομενικά μόνο. Στην πραγματικότητα είναι ριζωμένη μέσα στην κόρη της, βαθιά ως το κόκκαλο, εχθρική προς τη ζωή, αρνητική και ανίκανη να χαρεί.

Εδώ η κόρη μπορεί και να πεθάνει.

Μια έξυπνη νεαρή Αυτοκράτειρα αφήνει μια για πάντα στην άκρη όλες τις μάταιες ελπίδες της για λύτρωση και αγάπη, και τρέχει να σώσει τη ζωή της – στην ανάγκη φτάνοντας ακόμα και έως την άκρη του κόσμου. Δε χρειάζεται να δικαιολογηθεί σε κανέναν και δεν πρέπει καθόλου να δειλιάζει.

Μια Αυτοκράτειρα γνωρίζει πως γεννήθηκε Αυτοκράτειρα, παρ’ όλο που η μητέρα της δεν ήταν ικανή να την αναγνωρίσει. Δε χρειάζεται να αποδείξει τίποτα σε κανέναν, ούτε είναι ανάγκη να είναι τέλεια. Έτσι κι αλλιώς η λύτρωση δεν έρχεται ποτέ απ’ έξω. Την αγάπη θα τη βρει μέσα της, ίσως μέσα σ’ ένα τριαντάφυλλο όπως ο Μικρός Πρίγκιπας, ή και σε άλλα πράγματα».

Από το βιβλίο: «Ο δρόμος της Αυτοκράτειρας», Christine Li – Ulja Krautwald

Έτσι έμαθα να αγαπώ τον εαυτό μου…

Μοιράσου το:

Πάντα στις θεραπείες επιμένω να μιλάω για το πόσο σημαντικό είναι να αγαπάμε τον εαυτό μας και να έχουμε ως προτεραιότητα την καθημερινή φροντίδα του. Οι αντιδράσεις είναι πάντα ίδιες. Όλοι με κοιτούν με την ίδια απορία: “Μα, δεν είναι κάπως εγωϊστικό αυτό;” μου λένε.

Είναι. Ε, και; Όμως θα μου πείτε δεν είναι καλό να είμαστε εγωϊστές.

Από μικροί μάθαμε πόσο κακό και απεχθές είναι να είναι κάποιος εγωϊστής. Όμως, εγώ μιλάω για τον υγιή εγωϊσμό, αυτόν που όσοι τον έχουν αγαπούν τόσο πολύ τον εαυτό τους ώστε να γνωρίζουν πόσο αξιόλογα άτομα είναι και πόση αγάπη και φροντίδα έχουν να δώσουν στους άλλους.

Στον αντίποδα του εγωϊστή βρίσκεται ο νάρκισσος. Και έχει διαφορά. Γιατί ο νάρκισσος συμπεριφέρεται στους άλλους με υπεροψία και αυθάδεια, θεωρεί πως είναι ανώτερος και πως έχει δικαιώματα που οι άλλοι δεν έχουν. Θέλει όλοι να τον θαυμάζουν και εκμεταλλεύεται τους άλλους για να πετύχει τους σκοπούς του.

Όταν επομένως μιλάμε για εγωϊσμό, ας θυμόμαστε αυτή τη σημαντική διαφοροποίηση που ευθύνεται για τη σύγχυση μας σε σχέση με αυτή την ιδιότητα.

«Μα, αν αγαπώ τόσο πολύ τον εαυτό μου, πως θα μπορώ να σκεφτώ τους άλλους και να τους δώσω αγάπη;» άλλη μια απορία που δείχνει με πόση ενοχή έχουμε συνυφασμένη την αγάπη προς τον εαυτό.

Θα σας πω κάτι που σε πολλούς θα φανεί εντελώς ακατανόητο: Είναι αδύνατον να μπορέσω να αγαπήσω κάποιον αληθινά αν πρώτα δεν αγαπήσω αληθινά τον εαυτό μου!

Αν λοιπόν ακούσετε ποτέ τη φράση: «τον/ την αγαπώ περισσότερο κι από τον εαυτό μου» καλύτερα πριν θαυμάσετε να αναρωτηθείτε πως είναι δυνατόν να μπορεί να αγαπήσει κάποιον χωρίς να αγαπάει στο μέγιστο τον εαυτό του/ της;

Σύμφωνα με τον Jorge Bucay: η αγάπη για τους άλλους γεννιέται και τρέφεται ξεκινώντας από την αγάπη προς τον εαυτό μου, κι έχει να κάνει με τη δυνατότητα να βλέπω τον εαυτό μου μέσα στον άλλον.  Δεν αδειάζω ποτέ όταν αγαπώ . Είναι ψέμα πως αν αγαπάμε τον εαυτό μας  θα χάσουμε τη δυνατότητα να αγαπάμε τους άλλους.

Όταν καταφέρω να απελευθερωθώ από την ενοχή που με έμαθαν να έχω και μάθω να αγαπώ αληθινά τον εαυτό μου τότε και μόνο τότε θα μπορέσω να δώσω απλόχερα και ειλικρινά αγάπη στους άλλους. Χωρίς πρέπει που υιοθέτησα αλλά επειδή μέσα από την καρδιά μου ξεχειλίζει πια η αγάπη, τόσο που είναι αδύνατον να μην την μοιραστώ.

Ως αληθινά εγωϊστής, μπορώ να νιώθω τόσο μεγάλη αγάπη και κατανόηση για τον εαυτό μου που έχω ανάγκη να την προσφέρω και στους άλλους. Η ευχαρίστηση που παίρνω φροντίζοντας τους άλλους είναι τόσο μεγάλη που δεν θέλω να τη στερηθώ. Κι επειδή δεν θέλω να τη στερηθώ, προσφέρω.

Όμως το κάνω για’ μένα, όχι για εκείνους.

Γιατί έτσι θα μπορέσω να συνεχίσω να αγαπώ τον εαυτό μου και να πιστεύω πως είμαι αξιόλογος, πως αξίζω.

Αν το κάνω για τους άλλους, σιγά σιγά θα αρχίσω να πιστεύω πως οι άλλοι αξίζουν περισσότερο από’ μένα και θα πάψω να με αγαπώ.

Κι όταν συμβεί αυτό θα πάψω να αγαπώ με ευχαρίστηση και ειλικρίνεια και τους άλλους.

Τώρα ξέρω ότι μπορώ να επιλέξω.

Ανακαλύπτω την αγάπη και μαζί με αυτή την ευχαρίστηση να μοιράζομαι.

Συναντώ κάποιον που υποφέρει και ανακαλύπτω την ευχαρίστηση να δίνω.

Και δίνω για την ευχαρίστηση που μου δίνει το να δίνω…

Η τέλεια μητέρα για μια κόρη

Κάθε παιδί γεννιέται ολοκληρωμένο και μοναδικό. Όλα όσα χρειάζεται …

Υγιής σεξουαλική ανάπτυξη των παιδιών: τι χρειάζεται να γνωρίζουν οι γονείς

Η σεξουαλική ανάπτυξη των παιδιών συχνά μπορεί να αποτελέσει θέμα …

Τι να κάνετε αν το παιδί σας έχει Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή

Η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή συνήθως εμφανίζεται με συγκεκριμένες …