Ετικέτα: συναισθήματα

Συμβουλές ενός βουδιστή μοναχού, ενός φιλοσόφου και ενός ψυχιάτρου για σωστή διαχείριση των συναισθημάτων

Μοιράσου το:

Μια συζήτηση ανάμεσα στον βουδιστή μοναχό Matthieu Ricard, τον φιλόσοφο Alexandre Jollien και τον ψυχίατρο Christophe André για τη σωστή διαχείριση των συναισθημάτων.

Απόσπασμα από το νέο βιβλίο “In Search of Wisdom: A Monk, a Philosopher, and a Psychiatrist on What Matters Most” (Αναζητώντας τη σοφία: Ένας μοναχός – βουδιστής, ένας φιλόσοφος και ένας ψυχίατρος για το τι έχει μεγαλύτερη σημασία)

MATTHIEU (μοναχός βουδιστής)

  • Οξύνετε την προσοχή σας, ώστε να αποκτήσετε επίγνωση των αρνητικών συναισθημάτων τη στιγμή ακριβώς που γεννιούνται. Είναι ευκολότερο να σβήσετε μια σπίθα παρά μια πυρκαγιά.
  • Γνωρίστε σε βάθος τα συναισθήματά σας. Εκπαιδευτείτε στο το να διαχωρίζετε εκείνα που συνεισφέρουν στην ευεξία σας και στην ευεξία των άλλων από εκείνα που την καταστρέφουν.
  • Μόλις οι βλαβερές συνέπειες των αρνητικών συναισθημάτων αποκαλυφθούν καθαρά, εξοικειωθείτε με το αντίδοτό τους, τα θετικά συναισθήματα.
  • Καλλιεργείστε τα θετικά συναισθήματα έως ότου γίνετε ένα με αυτά.

CHRISTOPHE (ψυχίατρος)

  • Αγαπήστε τα όλα. Όλα τα συναισθήματα συνιστούν σημάδια των αναγκών μας. Τα θετικά συναισθήματα μας λένε ότι οι ανάγκες μας ικανοποιούνται ή πρόκειται να ικανοποιηθούν. Τα αρνητικά συναισθήματα μας λένε ότι οι ανάγκες μας δεν ικανοποιούνται. Αφουγκραστείτε και αναλογιστείτε τι πραγματικά συμβαίνει με τις βασικές σας ανάγκες, ώστε να δράσετε αναλόγως.
  • Καλλιεργείστε τα ευχάριστα συναισθήματα. Φροντίστε να τα θρέφετε με έναν τρόπο που βρίσκεται πέρα από τους αυτόματους μηχανισμούς των συνηθειών σας. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η βίωση δύο με τρεις φορές περισσότερων ευχάριστων συναισθημάτων απ’ ότι δυσάρεστων αποτελεί τη βέλτιστη ισορροπία και είναι και ρεαλιστική (αφού το βέβαιο είναι πως δεν μπορούμε να είμαστε πάντα σε καλή διάθεση).
  • Μην αποθαρρύνεστε. Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ζωής είναι το να εργαστείτε πάνω στην συναισθηματική σας ισορροπία. Και σίγουρα θα έχετε και υποτροπές· θα πέσετε σίγουρα θύμα ανούσιων φόβων, υπερβολικής θλίψης και θυμού. Χρειάζεται να έχετε υπόψη σας ότι από την αρχή του ταξιδιού σας θα είστε εκτεθειμένοι σε τέτοιες υποτροπές. Γι’ αυτό και απεχθάνομαι ρητά όπως «Μία λεοπάρδαλη δεν μπορεί να αλλάξει τις βούλες της» που μας δηλώνουν ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Είμαστε συνέχεια σε μια περίοδο προπόνησης και μάθησης, γι’ αυτό χρειάζεται να αποδεχτούμε αυτές τις υποτροπές. Δεν υπάρχει σύντομος δρόμος σε αυτό το ταξίδι. Αλλά πάντα θα φτάνετε στον προορισμό σας, αν συνεχίζετε να περπατάτε.

ALEXANDRE (φιλόσοφος)

  • Αφήστε τα να περάσουν. Το ζεν μας ενθαρρύνει να μην αντιλαμβανόμαστε τα συναισθήματα ως εχθρό. Γι’ αυτό και η πνευματική εξάσκηση συνίσταται στο να μην ανεβαίνουμε στο τρένο των αρνητικών συναισθημάτων, αλλά στο να παρατηρούμε τα βαγόνια του να περνούν. «Να, περνά ο θυμός και μετά ο φόβος». Αυτός ο τρόπος μας επιτρέπει να ξεπερνάμε τις καταιγίδες χωρίς απώλειες. Δεν πειράζει αν ο θυμός, ο φόβος ή η θλίψη μας  επισκεφθούν. Αλλά με τον όρο να μην «στρογγυλοκαθίσουν» στην καρδιά μας. Ακόμα κι αν είναι πολλές φορές μέσα στη μέρα, αφήστε το να περάσει.
  • Εξασκηθείτε. Μάθετε να κολυμπάτε, να επιπλέετε και να παρακολουθείτε ήρεμα τα κύματα να περνούν – πολλές φορές. Η γαλήνη έρχεται αργά και σταδιακά. Γι΄ αυτό είναι σημαντικό να αφιερώνετε χρόνο σε καθημερινή εξάσκηση.
  • Καθαρίστε το ναό του νου σας. Για πολύ καιρό, πίστευα ότι η ευτυχία προέρχεται από την νίκη. Σήμερα, πιστεύω αντίθετα ότι είναι ζήτημα αποστασιοποίησης. Αντί να συσσωρεύουμε δεξιότητες ή γνώσεις, πρέπει να αποδεσμευτούμε από όλα τα πράγματα που μας κρατούν στον πάτο: συνήθειες, αντανακλαστικά, φόβους, επιθυμίες…

Σχετικά με τους συγγραφείς

Christophe André είναι ένας ψυχίατρος που εξειδικεύεται στην ψυχολογία των συναισθημάτων. Τα βιβλία του περιλαμβάνουν το «Looking at Mindfulness» και το «Feelings and Moods».
Alexandre Jollien είναι ένας φιλόσοφος και συγγραφέας που πέρασε 17 χρόνια σε ένα σπίτι για άτομα με φυσικές αναπηρίες. Το βιβλίο του περιλαμβάνει το «In Praise of Weakness».
Ο Matthieu Ricard είναι ένας Βουδιστής μοναχός και έχει γράψει πολλά βιβλία, συμπεριλαμβανομένων του «The Monk» και του «The Philosopher and The Quantum and the Lotus.

 

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στο προφίλ του Matthieu Ricard στο Linkedin

 

 

 

Πηγή: https://enallaktikiagenda.gr/sumvoules-boudisti-filosofou-psuxiatrou-diaxeirisi-sunaisthimaton/

Πώς να αποφεύγετε τους καυγάδες με τη μέθοδο “Και τι άλλο”;

Μοιράσου το:

Υπάρχει μια μέθοδος που είναι χρήσιμη για να αποφεύγουμε τους καυγάδες. Σύμφωνα με αυτή, δημιουργούμε ένα ασφαλές περιβάλλον μέσα στο οποίο μπορούμε να εκφράσουμε τα αρνητικά μας συναισθήματα που συχνά οδηγούν σε καυγάδες. Ονομάζω αυτή τη μέθοδο “Και τι άλλο;”
Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τα ζευγάρια εκείνα στα οποία ο ένας από τους συντρόφους νιώθει έντονα την ανάγκη να μιλάει όταν είναι αναστατωμένος, και το προτιμάει αυτό από το άγγιγμα.

Αυτή η μέθοδος σου επιτρέπει να μιλήσεις χωρίς να φοβάσαι ότι ο άλλος θα σε διακόψει. Όσο μιλάς, ο σύντροφός σου δεν επιτρέπεται να πει τίποτα για να απαντήσει σε αυτά που του λες εκτός από τις λέξεις : “Και τι άλλο;” Στο μεταξύ, το δικό σου έργο είναι να εξερευνήσεις και να εκφράσεις με λόγια όσα συμβαίνουν μέσα σου.
Όταν και αν σταματήσεις να μιλάς, ο σύντροφός σου σε ενθαρρύνει να συνεχίσεις, λέγοντας απλώς : “Και τι άλλο;” Όταν νομίζεις ότι έχεις πει όλα όσα είχες να πεις, τότε λες: “Τελείωσα”. Τότε ο σύντροφός σου, αν θέλει, μπορεί να ζητήσει να μιλήσει εκείνος και εσύ να τον ακούς.

Σου δίνω εδώ ένα παράδειγμα άσκησης, όπως την έκανε η Τζένι και ο Τζο :
Τζένι : Να κάνουμε το “Και τι άλλο;”
Τζο : Εντάξει.
Τζένι : Νιώθω ότι τώρα πια δεν εκτιμάς τίποτε από όσα κάνω. Βαρέθηκα να τρέχω να ικανοποιώ όλες σου τις ανάγκες! Μου φαίνεται ότι με χρησιμοποιείς σαν υπηρέτρια.
Τζο : Και τι άλλο;
Τζένι : Περιμένεις από μένα να πλένω τα πιάτα και τα ρούχα και να φροντίζω τα παιδιά, χωρίς να μου λες ποτέ ένα ευχαριστώ. Και κάθε φορά που σου ζητάω να κάνεις κάτι, με κοιτάς με άσχημο βλέμμα. Γιατί να συνεχίσω να προσπαθώ; Δεν αξίζει τον κόπο.
Τζο : Και τι άλλο;
Τζένι : Κουράστηκα. Πραγματικά κουράστηκα. Έχω ανάγκη να ξέρω ότι με εκτιμάς. Θέλω να νιώθω ότι είμαι ξεχωριστή για σένα. Θέλω να μου φέρεσαι ότι είμαι πιο σημαντική από έναν ποδοσφαιρικό αγώνα. Θέλω να νιώσω κοντά σου και πάλι.
Τζο : Και τι άλλο;
Τζένι : Θέλω να παίρνεις στην αγκαλιά σου πιο συχνά. Τη χρειάζομαι την αγκαλιά σου. Θυμάσαι πώς με κράταγες αγκαλιά και μου έλεγες αστείες ιστορίες παλιά; Μου λείπουν εκείνες οι στιγμές. Θέλω να μοιραστούμε ξανά τέτοιες στιγμές.
Δεν θέλω να σου γκρινιάζω ή να σε κατηγορώ. Απλώς θέλω να νοιαζόμαστε πιο πολύ ο ένας για τον άλλον. Ξέρω ότι ήμουν θυμωμένη μαζί σου τον τελευταίο καιρό. Φαντάζομαι ότι απλώς έχω την ανάγκη να ξέρω ότι νοιάζεσαι ακόμα για μένα.
Τζο : Και τι άλλο;
Τζένι : Τελείωσα.
Η Τζένι ξεκινάει με επίθεση εναντίον του Τζο, αλλά καθώς έχει την ευκαιρία να εξερευνήσει όλα όσα συμβαίνουν μέσα της, μαλακώνει. Αρχίζει να συνειδητοποιεί τι πραγματικά χρειάζεται και αναγνωρίζει το ρόλο που έχει παίξει στα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί ανάμεσά τους.
Αν ο Τζο άρχιζε να διαφωνεί με καθετί που έλεγε εκείνη, ο καυγάς θα ήταν αναπόφευκτος. Όμως η ήρεμη ερώτηση που έκανε κάθε φορά εκείνος, “Και τι άλλο;”, πρόσφερε στη Τζένι ένα ασφαλές περιβάλλον για να πάει πέρα από την κατηγορία.
Στην πολεμική τέχνη αϊκίντο, οι μαθητές μαθαίνουν να μην αντιστέκονται στην ενέργεια εκείνου που τους επιτίθεται.
Αντί να προσπαθούν να κατατροπώσουν τον αντίπαλο, οι δεξιοτέχνες του αϊκίντο έχουν σαν στόχο να τον κάνουν ακίνδυνο.

 

Πηγή: https://enallaktikiagenda.gr/

(Θαύματα επικοινωνίας για ζευγάρια Jonathan Robinson εκδόσεις Η Δυναμική της Επιτυχίας)

4 βήματα για να μη χρειαστεί ποτέ ξανά να επιβάλλετε τιμωρία στο παιδί σας!

Μοιράσου το:

Σας έχει τύχει ποτέ να τιμωρήσετε το παιδί σας σε στιγμή που ήσασταν θυμωμένοι ή κουρασμένοι και όταν αργότερα ηρεμήσατε να αισθανθήκατε ενοχές ή λύπη; Αν ανήκετε στην πλειοψηφία των γονέων, τότε η απάντηση σας είναι μάλλον «ναι». Στην πραγματικότητα αυτή είναι η μεγαλύτερη παγίδα στην οποία συνηθίζουν να πέφτουν οι γονείς.

Οι περισσότεροι γονείς πιστεύουν πως για να επιλυθεί ένα πρόβλημα κάποιος θα πρέπει να κάνει πίσω, να ηττηθεί. Αλλά αυτό μοιάζει περισσότερο με αγώνα εξουσίας παρά με προσπάθεια να διδάξουμε στο παιδί μας τρόπους ώστε να αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεών του και να είναι σε θέση μεγαλώνοντας να κάνει πιο σωστές επιλογές.

Πιστέψτε με, ως ψυχοθεραπεύτρια και μητέρα γνωρίζω πολύ καλά ότι είναι πολύ εύκολο να πέσετε σ’ αυτήν την παγίδα. Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να είστε σκληροί και επικριτικοί με τον εαυτό σας ή να απογοητεύεστε όταν δεν τα καταφέρνετε. Συμβαίνει σε όλους. Δεν είναι εύκολο να είστε γονέας, μεγαλώνοντας μαθαίνετε από τα παιδιά σας όπως αυτά μαθαίνουν από εσάς.

Να θυμάστε ότι το σημαντικό είναι να κατανοήσετε ποιες είναι οι ανάγκες του παιδιού σας και τι ακριβώς θέλετε να μάθει. Ειδάλλως, απλά θα καταφέρνετε να ελέγχετε τη συμπεριφορά του μέσω της τιμωρίας χωρίς ουσιαστικά να το διδάσκετε το παραμικρό.

Κι αν πιστεύετε πως η μέθοδος της τιμωρίας είναι γρήγορη και αποτελεσματική, τότε μάλλον δεν έχετε αντιληφθεί το τίμημα που πληρώνετε εσείς και το παιδί σας. Όταν επιβάλλετε τιμωρία στο παιδί ουσιαστικά του αφαιρείτε την ευκαιρία να αναπτύξει αυτοπειθαρχία και υπευθυνότητα αφού μαθαίνει ότι κάποιος άλλος πρέπει να το κάνει αυτό. Έτσι μπορούμε να δούμε ένα παιδί να κάθεται όλη μέρα στον Η/Υ τρώγοντας junk food όσο οι γονείς του λείπουν και του είναι αδύνατο να σηκωθεί. Χρειάζεται να έρθουν οι γονείς του να του βάλουν τις φωνές και να το εξαναγκάσουν να σηκωθεί και να κάνει τα μαθήματά του.

Επιπλέον, το παιδί θεωρεί την τιμωρία άδικη και τους γονείς υπεύθυνους στρέφοντας έτσι τον θυμό του εναντίον τους. Σ’ αυτήν την περίπτωση το τίμημα που πληρώνουν οι γονείς είναι η εχθρότητα του παιδιού τους. Η τιμωρία καταφέρνει να επιδεινώνει τη σχέση γονέα – παιδιού και σιγά σιγά το μίσος και τα εχθρικά συναισθήματα παίρνουν τη θέση της αγάπης.

Δεν υπάρχει μαγικός τρόπος για να αλλάξει η συμπεριφορά του παιδιού σας. Όταν διαφωνείτε με το παιδί σας, εστιάστε στις δεξιότητες που θέλετε να μάθει και διερευνήστε τους λόγους που το οδήγησαν να επιλέξει την ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Ο στόχος είναι να μάθει το παιδί να επιλέγει την κατάλληλη συμπεριφορά ακόμα κι όταν εσείς δεν είστε μπροστά.

Εγκαταλείψτε τον αγώνα εξουσίας και επικεντρωθείτε στο να μπορέσετε, σε συνεργασία με το παιδί, να βρείτε λύση στο πρόβλημα που έχει προκύψει ώστε η λύση αυτή να είναι αποδεκτή και από τους δύο. Έτσι, το παιδί θα έχει κίνητρο να κινητοποιηθεί αφού θα έχει συμμετάσχει και το ίδιο στην εύρεση λύσης και δεν του έχει επιβληθεί από κάποιον άλλο. Θα δεσμευτεί να αναλάβει την ευθύνη και θα αισθάνεται θετικά για τους γονείς του που δεν προσπάθησαν να νικήσουν εις βάρος του. Επίσης, ενισχύονται οι διανοητικές ικανότητες του παιδιού αφού θα πρέπει να σκεφτεί ώστε να πάρει μια απόφαση δίκαιη για όλους αλλά και οι δεξιότητές του επίλυσης προβλημάτων. Έχει παρατηρηθεί πως οι οικογένειες που κινούνται σε αυτόν τον άξονα αντί της επιβολής τιμωρίας, σταδιακά κατακτούν περισσότερη ηρεμία, ομαλή συνεργασία, ισορροπία και αγάπη στη σχέση τους με τα παιδιά.

Προκειμένου να σας βοηθήσω να κατανοήσετε καλύτερα πως μπορείτε να εφαρμόσετε αυτή τη διαφορετική προσέγγιση, σας την παρουσιάζω σε 4 βήματα:

1ο βήμα: εξηγήστε στο παιδί ποιο είναι το πρόβλημα που έχει προκύψει χωρίς να το κατηγορήσετε και εκφράστε τα συναισθήματά σας: «έχω ένα πρόβλημα που θέλω να συζητήσουμε κι αυτό είναι που δεν τακτοποιείς το δωμάτιό σου μετά το παιχνίδι. Θυμώνω πολύ όταν χρειάζεται να στο λέω συνέχεια και τελικά το τακτοποιώ εγώ. Κουράζομαι και θυμώνω πολύ».

2ο βήμα: διερευνήστε τις ανάγκες και τους λόγους που οδηγούν το παιδί σε αυτή τη συμπεριφορά χωρίς να παρεμβαίνετε. Σε αυτό το βήμα το κλειδί είναι να ακούσετε πραγματικά τι σας λέει και κυρίως τι δε σας λέει παρατηρώντας και τη μη λεκτική συμπεριφορά του. Η μόνη σας αντίδραση μέχρι να ολοκληρώσει πρέπει να είναι για να δείξετε ότι κατανοείτε με λέξεις όπως: «καταλαβαίνω, πες μου περισσότερα, με ενδιαφέρει πολύ αυτό που λες, σ’ ακούω, κ.ο.κ.»

3ο βήμα: παροτρύνετε το παιδί να σκεφτεί πως θα μπορούσε να λυθεί το πρόβλημα και καταγράφετε όλες τις ιδέες του όσο απίθανες κι αν σας φαίνονται χωρίς να απορρίψετε καμία.

4ο βήμα: διαβάστε όλες τις ιδέες και βοηθήστε το παιδί να επιλέξει αυτή που ταιριάζει περισσότερο και στους δυο σας.

Ακολουθώντας αυτά τα βήματα δείχνετε στο παιδί σας ότι οι ανάγκες του είναι σημαντικές για εσάς, ότι το εμπιστεύεστε και το αντιμετωπίζετε ως ισότιμο μέλος της οικογένειάς σας.

Βασική προϋπόθεση για να πετύχει αυτή η προσέγγιση είναι να την εξασκείτε καθημερινά χωρίς να απογοητεύεστε και να εγκαταλείπετε την προσπάθεια όταν δεν τα καταφέρνετε.  Επιπλέον, χρειάζεται να παρατηρείτε τι συμβαίνει μέσα σας όταν νιώθετε την ανάγκη να επιβάλετε τιμωρία. Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που η ένταση της ημέρας σας παρασύρει να πέσετε στην παγίδα του αγώνα εξουσίας αναρωτηθείτε: «τι συμβαίνει μέσα μου; Τι νιώθω; Τι σκέψεις περνούν απ’ το μυαλό μου; Ποια ευάλωτη πλευρά μου πυροδοτείται από τη συμπεριφορά του παιδιού;».

Η τέλεια μητέρα για μια κόρη

Κάθε παιδί γεννιέται ολοκληρωμένο και μοναδικό. Όλα όσα χρειάζεται …

Υγιής σεξουαλική ανάπτυξη των παιδιών: τι χρειάζεται να γνωρίζουν οι γονείς

Η σεξουαλική ανάπτυξη των παιδιών συχνά μπορεί να αποτελέσει θέμα …

Τι να κάνετε αν το παιδί σας έχει Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή

Η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή συνήθως εμφανίζεται με συγκεκριμένες …