Blog & Lifestyle

Καλώς ήρθατε στο blog μου! Εδώ θα βρείτε μια μεγάλη ποικιλία από άρθρα ψυχολογίας, αυτοβελτίωσης και προσωπικής ανάπτυξης . Επίσης, θα μπορείτε να ενημερώνεστε για νέα σεμινάρια και βιωματικά εργαστήρια που διοργανώνω. Αφεθείτε στο ταξίδι της ανακάλυψης του εαυτού σας και θα χαρώ αν θελήσετε να μοιραστείτε μαζί μου ανησυχίες ή προβληματισμούς ή ό, τι άλλο μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε πιο ελεύθεροι και αληθινοί!

Η σχέση μας με τη μητέρα. Πως μπορεί να μας επηρεάσει;

Μοιράσου το:

«Μισοσκόταδο.  Σαν να πεθαίνω.  Κλείνω τα μάτια και γλιστράω στο σκοτάδι. Και τότε αφήνω μ’ έναν πήδο το κρεβάτι μου κι απ’ το δωμάτιο του νοσοκομείου βρίσκομαι ξαφνικά έξω στο ηλιόλουστο αστραφτερό λούνα παρκ εκεί που πριν από πολλές δεκαετίες περνούσα τις Κυριακές μου κάθε καλοκαίρι. . Περισσότερα

7 Πράγματα που θα ήθελε ένας ψυχοθεραπευτής να ξέρεις

Μοιράσου το:
  1. Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να συζητήσει για’ σένα και για όσα του έχεις πει με οποιονδήποτε.

Ή ακόμα και να δείξει ότι σε γνωρίζει σε κάποια τυχαία συνάντησή σας εκτός αν εσύ τον χαιρετίσεις πρώτος /η. Για την ακρίβεια, ο θεραπευτής έχει πρωταρχική υποχρέωση απέναντι σου για την τήρηση πλήρους εχεμύθειας για την προσωπική ζωή και τις πράξεις σου και νομικά ο προστατεύεσαι από το Νόμο περί Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Περισσότερα

Κορωνοϊός και Παιδιά: Οδηγός Διαχείρισης

Μοιράσου το:

Είναι πολύ δύσκολο να πας οπουδήποτε αυτές τις μέρες και να μην ακούσεις κάτι για τον κορωνοϊό.

Πόσο εύκολο είναι να μην αισθανθείς άγχος; Και ίσως όχι απαραίτητα για τον κίνδυνο μόλυνσης όσο για τις αλλαγές που έχουν επιβληθεί επηρεάζοντας την καθημερινότητά μας. Ειδικά όταν βρίσκεσαι σε περιοχή υψηλού κινδύνου όπου τα σχολεία, τα γυμναστήρια, οι κινηματογράφοι, τα θέατρα έχουν κλείσει και εκδηλώσεις έχουν αναβληθεί ή ματαιωθεί και παρατηρείς ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είτε αποφεύγουν να σε χαιρετήσουν από κοντά είτε χρησιμοποιούν αντισηπτικό κάθε πέντε λεπτά.

Ως μητέρα ανησυχώ περισσότερο για το πώς μπορώ να διαχειριστώ όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά αυτή την κατάσταση τόσο για την δική μου καλή συναισθηματική υγεία όσο και της οικογένειάς μου αλλά και σε σχέση με τις πολλαπλές επιπτώσεις της στη ζωή μας.

Σε κάθε περίπτωση ακόμα και τα μικρότερα παιδιά έχουν αντιληφθεί πως κάτι περίεργο και ασυνήθιστο συμβαίνει.

Πως μπορούμε λοιπόν να τους μιλήσουμε γι’ αυτό το θέμα και πως μπορούμε να διαχειριστούμε αυτή τη στρεσογόνα για όλους κατάσταση;

1.Ρωτήστε τα τι γνωρίζουν ήδη. Αυτό θα σας βοηθήσει να καταλάβετε αν το παιδί νιώθει ανήσυχο, σε τι βαθμό καθώς και ποιες πληροφορίες από αυτές που ήδη γνωρίζει είναι αληθείς και που χρειάζεται να εστιάσετε. Πάντα να ξεκινάτε τη συζήτηση ακούγοντας και αναγνωρίζοντας συναισθήματα, σκέψεις και συμπεριφορά. Επειδή δεν μπορούμε να γνωρίζουμε σε τι πληροφορίες ή εικόνες από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν εκτεθεί, τα παιδιά ανάλογα την ηλικία τους αντιλαμβάνονται διαφορετικά τα ερεθίσματα που δέχονται. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να ακούσετε τι γνωρίζουν, τι έχουν καταλάβει και τι ερωτήσεις / απορίες έχουν.

2. Υιοθετήστε μια ψύχραιμη και ήρεμη στάση. Είναι πολύ σημαντικό να φροντίσετε τον εαυτό σας  δίνοντάς  του χρόνο και χώρο να επεξεργαστεί την κατάσταση και να φτιάξει ένα πλάνο διαχείρισης. Ειδάλλως, είναι πολύ πιθανό να βιώνετε συνεχώς άγχος, εκνευρισμό και να ανταποκρίνεστε στα παιδιά σας με θυμό και φωνές. Πάρτε μολύβι και χαρτί και γράψτε ποιες αλλαγές σας επηρεάζουν περισσότερο και ποιοι είναι οι πιο κατάλληλοι τρόποι για να τις διαχειριστείτε. Αξιολογείστε αν τα πράγματα είναι τελικά τόσο άσχημα ή αν μπορείτε να βρείτε και κάποιο νόημα μέσα σε όλο αυτό.

Για παράδειγμα, εφόσον τώρα έχουν πέσει οι ρυθμοί και δεν χρειάζεται να τρέχετε συνεχώς για διάφορα μπορείτε κάθε μέρα να βάλετε στο πρόγραμμα να κάνετε κάτι που ποτέ δεν είχατε τον χρόνο αλλά πάντα το αναζητούσατε όπως να περάσετε ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά σας. Να κάνετε μαζί τους πράγματα που συνήθως δεν προλαβαίνετε αλλά και να κάνετε πράγματα για τον εαυτό σας.

 

3.Καθησυχάστε και δώστε πληροφορίες ανάλογα με την ηλικία του παιδιού σας. Στα μικρότερα παιδιά το βασικό μήνυμα που πρέπει να τους μεταδώσετε είναι: «Είσαι ασφαλές. Οι μεγάλοι ξέρουν τι πρέπει να κάνουν με αυτό το θέμα και το κάνουν πολύ καλά». Είναι εντάξει να μην γνωρίζετε την απάντηση σε κάθε τους ερώτηση και να είστε ειλικρινείς. Μπορείτε να πείτε: «Πολύ καλή ερώτηση! Δεν γνωρίζω την απάντηση αλλά δώσε μου λίγο χρόνο και θα τη μάθω!». Με αυτόν τον τρόπο το παιδί θα νιώθει ασφάλεια και σιγουριά και εσείς θα έχετε χρόνο να μάθετε ότι χρειάζεται και να το φιλτράρετε για να του το πείτε με τρόπο που ανταποκρίνεται στην ηλικία και στη συναισθηματική του κατάσταση. Η ιστοσελίδα του World Health Organization είναι ένα καλό μέρος για να βρείτε αξιόπιστες πληροφορίες

 

4.Κλείστε την τηλεόραση. Οι ειδήσεις συνήθως παρουσιάζονται με πολύ τρομακτικό τρόπο και ειδικά τα μικρότερα παιδιά -κάτω των 10 ετών- δεν χρειάζεται να βλέπουν ή να ακούν.

 

5.Μιλήστε τους για την υγιεινή. Πείτε τους ότι ένας πολύ σημαντικός τρόπος για να μείνουμε ασφαλείς είναι το καλό πλύσιμο των χεριών για 20’’ με σαπούνι και νερό. Επίσης, αποφεύγουμε να ακουμπάμε το πρόσωπό μας. Πολύ λίγα παιδιά έχουν νοσήσει από τον κορωνοϊό και οι μεγάλοι που ασχολούνται με αυτό, όπως είναι οι γιατροί, οι επιστήμονες, η κυβέρνηση δουλεύουν σκληρά για να μάθουν περισσότερα και να μας κρατήσουν ασφαλείς.

 

6.Φόβος θανάτου. Να έχετε στο νου σας ότι ακόμα κι αν δεν το έχουν εκφράσει είναι πολύ πιθανό τα παιδιά σας –κυρίως τα μικρότερα- να ανησυχούν αν θα πεθάνετε. Εσείς χρειάζεται να τα καθησυχάσετε λέγοντάς τους ότι γνωρίζετε πως κάποια παιδιά ανησυχούν για τους γονείς τους και είναι πολύ φυσιολογικό. Ωστόσο, εσείς φροντίζετε πολύ καλά τον εαυτό σας και θα είστε κοντά τους. Θα είναι ασφαλή. Επίσης, το άγχος των παιδιών συχνά εκδηλώνεται με ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Ένας καλός τρόπος να τη διαχειριστείτε είναι με αλλαγή εστίασης. Κάντε τα να γελάσουν, παίξτε μαζί τους, κάντε κάτι αστείο και διασκεδαστικό. Το γέλιο μειώνει τις ορμόνες του στρες και κατά συνέπεια τους φόβους των παιδιών.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          Πείτε στα παιδιά σας την αλήθεια. Αυτός ο ιός είναι ανησυχητικός αλλά οι άνθρωποι είναι ένα υπέροχο είδος που έχει καταφέρει να επιβιώσει και να ξεπεράσει πολύ πιο δύσκολες καταστάσεις. Πείτε τους ότι θα μείνουμε σπίτι για να μην αρρωστήσουμε και να μπορέσουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές να κάνουν τη δουλειά τους. Κάνουμε θυσίες για τους φίλους μας, τους γείτονές μας και όλους τους άλλους ανθρώπους και οι άλλοι άνθρωποι κάνουν θυσίες για εμάς γιατί έτσι πρέπει να λειτουργεί μια κοινότητα ανθρώπων.

Αυτές οι «διακοπές» λόγω του κορωνοϊού μπορούν να γίνουν ιδιαίτερα στρεσογόνες με πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική μας υγεία αλλά μπορούν να είναι και μια θαυμάσια ευκαιρία να περάσουμε χρόνο με τους δικούς μας, ενδυναμώνοντας τις σχέσεις μας και να μάθουμε να νοιαζόμαστε για τους άλλους ανθρώπους .                                                                                                                                                                                                                                          Δεν επιλέξαμε να συμβεί αυτή η κατάσταση. Μπορούμε όμως να επιλέξουμε τον τρόπο που θέλουμε να  αντιδράσουμε σε αυτήν.

Η επιλογή είναι δική μας!

 

 

Just For Kids: A Comic Exploring The New Coronavirus

https://www.npr.org/sections/goatsandsoda/2020/02/28/809580453/just-for-kids-a-comic-exploring-the-new-coronavirus?fbclid=IwAR0ezDxsJx5_vDqxaouziXgrma7nwjzP1tTQNKA87rWBPfFANSdj_l05h_4&t=1583703702937

Kyriaki Perdikea - Psychotherapist

Ευγνωμοσύνη: ο πιο άμεσος τρόπος για συναισθηματική ισορροπία

Μοιράσου το:

Τελευταία ακούμε συχνά τη λέξη Ευγνωμοσύνη. Έτσι δεν είναι; Και για να επιλέξατε να διαβάσετε αυτό το άρθρο ίσως να έχετε αναρωτηθεί σε τι χρησιμεύει, πως μπορεί να σας κάνει να νιώσετε καλύτερα ή πως μπορεί να σας βοηθήσει με οποιονδήποτε τρόπο είναι ο πιο σημαντικός για εσάς.

Συχνά λέω σε πολλούς ανθρώπους που επισκέπτονται το γραφείο μου πως ο τρόπος που λειτουργεί το σύστημά τους, ο εγκέφαλός τους, είναι τέλειος.

Πάντα με κοιτάζουν με απορία και έκπληξη όταν το λέω. Ίσως επειδή έχουμε συνηθίσει να βάζουμε μια ταμπέλα σε ότι μας απασχολεί. Να το βαφτίζουμε προβληματικό και μετά να ψάχνουμε τρόπο να το “φτιάξουμε”, να “διορθώσουμε” το πρόβλημα.

Τίποτα δεν είναι λάθος.

Τίποτα δεν είναι προβληματικό.

Απλώς εμείς έχουμε πρόβλημα με το πώς λειτουργεί.

Και από κει ξεκινάει το πρόβλημα.

Σας μπέρδεψα;

Θα σας δώσω ένα παράδειγμα από τη δική μου ζωή για να σας ξεμπερδέψω.

Σήμερα το πρωί ξύπνησα σ’ ένα όμορφο δωμάτιο, σ’ ένα αναπαυτικό κρεβάτι με καθαρά σεντόνια. Δυο χεράκια ήταν απλωμένα πάνω και ένιωθαν ασφάλεια. Ένιωθα κι εγώ ασφάλεια.

Αναπνέω και αναπνέει και αυτό το πλασματάκι.

Η μέρα μου ξεκινάει με την επίγνωση πως μου δόθηκε άλλη μια μέρα.

Τι δώρο!

Θα το φυλάξω σαν τα μάτια μου και θα φερθώ σαν να μου χαρίστηκε ο πιο πολύτιμος θησαυρός. Γιατί πολύ απλά είμαι από τους τυχερούς που κέρδισαν σήμερα αυτό το δώρο.

Χαζεύω το όμορφο και ζεστό δωμάτιο, παρατηρώ τα χρώματα, το πλασματάκι.

Βλέπω!

Δεν ξέρω αν το θυμάστε αλλά δε βλέπουν όλοι.

Σηκώνομαι απ’ το κρεβάτι και παρατηρώ ότι τα πόδια μου κάνουν ότι τους πω. Το σώμα μου με ακούει και κάνει ότι θέλω. Έχω ένα γερό, υγιές σώμα. Μένω σε αυτό. Αναπνέω σε αυτό. Το ευγνωμονώ και μαθαίνω να το ακούν κι εγώ για να το διατηρήσω υγιές.

Δεν έχουν όλοι ένα υγιές σώμα. Το ξέρετε αυτό. Έτσι δεν είναι; Και πιστέψτε με αυτοί οι άνθρωποι (και είναι πάρα πάρα πολλοί) δεν ασχολούνται καθόλου με το βάρος και τη γράμμωση τους. Εύχονται να ήταν ξανά υγιείς και ας είχαν ένα σώμα με ατέλειες. Τώρα θα φαινόταν τέλειο.

Ακούω την πρώτη καλημέρα από τον σύντροφό μου. Έχω μια οικογένεια.

Πολλοί δεν έχουν. Κάποιοι δεν είχαν ποτέ, κάποιοι την έχασαν.

Εγώ έχω.

Μπορώ να γράψω αμέτρητες σελίδες για όσα ακολούθησαν την μέρα μου και νιώθω ευγνωμοσύνη γι’ αυτά.

Και αυτή είναι η βάση.

Όλα τα’ άλλα έρχονται μετά.

Το πώς νιώθω για ότι έχω.

Αν παρατηρώ τι έχω.

Αν παρατηρώ ότι πολλοί δεν το έχουν.

Όχι για να νιώσω ανώτερος. Αλλά για να νιώσω ευλογημένος και να προσπαθήσω να τιμήσω αυτή την ευλογία όσο περισσότερο μπορώ.

Έχω την επιλογή να περάσω την υπόλοιπη ζωή μου γκρινιάζοντας για όσα δεν έχω, δεν είχα ποτέ και όσα δεν είμαι.

Έχω όμως και την επιλογή να αναγνωρίσω όσα έχω και όσα είμαι, να νιώσω ευγνωμοσύνη γι’ αυτά και να προσπαθήσω να τα εξελίξω.

Η επιλογή είναι αποκλειστικά δική μου.

Η ευθύνη για την επιλογή είναι αποκλειστικά δική μου.

Η δύναμη να αναλάβω την ευθύνη και να κάνω την καλύτερη επιλογή για’ μένα και για τους άλλους ανθρώπους, αποκλειστικά δική μου.

Και είμαι στ’ αλήθεια ευγνώμων έως το άπειρο γι’ αυτό!

Κυριακή Περδικέα - Ψυχοθεραπεύτρια

3 Βήματα για να Επαναπρογραμματίσεις το Νου σου

Μοιράσου το:

Αν αισθάνεσαι πως είσαι σε μια κατάσταση που σου προκαλεί έντονα συναισθήματα και δεν ξέρεις πώς να τα διαχειριστείς.

Αν δεν έχεις ιδέα τι θα Μπορούσες να κάνεις για να βρεις μια Λύση.

Να βγεις από αυτό που φαίνεται να απορροφά όλη την Ενέργεια και τη Ζωτικότητά σου.

Ησύχασε.

Η Επίτευξη εσωτερικής Γαλήνης και Ηρεμίας δεν είναι τόσο δύσκολη όσο νομίζεις.

Στην πραγματικότητα έχουμε μέσα μας Διαθέσιμες όλες τις λύσεις για κάθε πρόβλημα.

Ειδάλλως, το είδος μας θα είχε τεράστιο πρόβλημα επιβίωσης!

Τρία είναι τα πιο βασικά βήματα για να Ξεκλειδώσεις αυτή σου την ικανότητα και να επαναπρογραμματίσεις το νου σου.

 

  1. Παύση και Παρατήρηση

Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να κάνεις είναι να πάρεις Χρόνο, εσύ με εσένα.

Οι δυο σας. Μόνο.

Άφησε ότι κάνεις για Τώρα και Παρατήρησε μόνο την Αναπνοή σου.

Τον ρυθμό της αναπνοής σου. Τη Ροή της.

Παρατήρησε πως εισέρχεται ο αέρας μέσα σου και πως εξέρχεται.

Μείνε λίγο σε αυτό.

Μην το υποτιμήσεις και μην το παραβλέψεις για να πας παρακάτω.

Ξέρω. Θέλεις άμεσα τη λύση. Και βιάζεσαι.

Αν θέλεις όμως να το κάνεις Σωστά και να βρεις τη Δύναμη να σε βοηθήσεις, χρειάζεται να δείξεις

Ταπεινότητα και Σεβασμό στο ίδιο σου το Σώμα πρώτα.

Μην το βιάζεις.

Δώσε του τον Χρόνο που χρειάζεται και θα σε εκπλήξει με όσα γνωρίζει.

 

  1. Κάνε τις Σωστές Ερωτήσεις

Τώρα Ανάπνευσε σε ότι σε δυσκολεύει και ξεκίνα να σου κάνεις Ερωτήσεις:

Τι Σκέψεις περνούν απ’ το μυαλό μου αυτή τη στιγμή;

Τι Νιώθω;

Κατάγραψε τις απαντήσεις. Και περίμενε.

Τι βλέπεις;

Υπάρχει μήπως κάτι που δεν είχες συνειδητοποιήσει και τώρα ήρθε στην Επίγνωσή σου;

Μείνε σε αυτό.

Η Αναπνοή σου είναι ο οδηγός σου Πάντα. Ανάπνευσε σε αυτό.

 

  1. Άντεξε να Κοιτάξεις την Αλήθεια σου

Αν θέλεις να Αλλάξει ο τρόπος που αισθάνεσαι, χρειάζεται να Αντέξεις να το Κοιτάζεις.

Δε γίνεται αλλιώς.

Η Αποφυγή θα Θρέψει τη Δυσφορία που νιώθεις μέσα σου και θα την κάνει Μίσος.

Γι αυτό μην αποφεύγεις. Κοίταξε κατάματα οτιδήποτε σ’ ενοχλεί.

 

  1. Κατεύθυνε το νου σου στη λύση

Έχουμε Συνηθίσει να Επικρίνουμε τον εαυτό μας όταν βλέπουμε τις Σκιές μας, τα σκοτεινά σημεία μας.

Είναι ένα Βάρος που το Κουβαλάμε από παλιά.

Το πήραμε από τους Πρόγονούς μας όπως κι εκείνοι το πήραν από τους Δικούς τους.

Δεν Είναι Δικό Μας!

Γι’ αυτό έχουμε την Επιλογή να το Πετάξουμε από πάνω μας ή να συνεχίσουμε να το κουβαλάμε.

Η Επιλογή Σου θα Καθορίσει αν θα Προχωρήσεις στο επόμενο βήμα.

Αν Επιλέξεις να συνεχίσεις να κρατάς αυτό το βάρος που φορτώθηκες και να επικρίνεις τον εαυτό σου μιλώντας του απαξιωτικά για ότι δεν έχει πετύχει και ότι τον δυσκολεύει, δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσεις να διαβάζεις αυτό το άρθρο.

Επειδή αυτή η επιλογή σημαίνει Στασιμότητα και όχι Εξέλιξη και Αλλαγή.

Αν Επιλέξεις να Σταματήσει το Μοτίβο που Έμαθες και να Πετάξεις Βάρη που Δεν είναι δικά σου, Ρώτησε τον εαυτό σου:

Τι Θέλω να γίνει;

Τι Χρειάζομαι;

Τι στ’ αλήθεια έχω Ανάγκη;

Τι Χρειάζεται να Κάνω για ν’ αποκτήσω αυτό που έχω ανάγκη;

Πως Μπορώ να το πετύχω;

Ένας αγαπημένος δάσκαλος μου είπε κάποτε: «Δεν παίρνουμε απαντήσεις γιατί δεν κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις».

Κάνε λοιπόν τις Σωστές Ερωτήσεις στον Εαυτό σου,

Πίστεψε στη Δύναμη της αναπνοής σου,

Δείξε Σεβασμό και Πίστη στο Σώμα σου και θα έχεις Πάντα τη βοήθεια και την υποστήριξη που χρειάζεσαι.

 

 

Κυριακή Περδικέα - Ψυχοθεραπεύτρια

Γίνε το Φως που Θέλεις να Δεις

Μοιράσου το:

Ποιο είναι το Φως που κοιτάς και θέλεις να αγγίξεις;

Ποιο Σκοτάδι σε πνίγει και θέλεις να βγεις στο Φως;

Να γίνεις Φως

Κάνε μια Παύση απ’ ότι κάνεις και αφουγκράσου

Άφησέ το να έρθει στην Επιφάνεια

Κι ΄όταν έρθει, μη βιαστείς

Δως του χρόνο να το παρατηρήσεις

Δως του χώρο να υπάρξει

Πως είναι;

Τι είναι;

Τι θέλει να σου πει;

Σε ποιο Σκοτάδι έχεις πέσει και δεν τολμάς να βγεις;

Τώρα είναι η Στιγμή

Τώρα

Κάνε την Πρό-θεσή σου ξεκάθαρη και επικοινώνησε μέσα και έξω σου την Αλήθεια σου

Την Πραγματική Αλήθεια σου

Τι στ’ αλήθεια θέλεις να γίνει αυτό το Σκοτάδι;

Σε τι θέλεις να αλλάξει;

Σε τι θέλεις να μετουσιωθεί;

Ο Λόγος σου έχει Δύναμη που δεν Φαντάζεσαι!

Μέτρα προσεκτικά τα λόγια σου πριν τα ξεστομίσεις

Κι όταν το κάνεις Δεν θα υπάρχει Επιστροφή

Επέτρεψε

Ζήτησε

Με όλη τη Δύναμη της Ψυχής σου,

Φως

Και εγένετο!

Το παλιό Φεύγει

Δεν πειράζει που δεν το καταλαβαίνεις

Ακόμη

Μην προσπαθείς με τη λογική να καταλάβεις αυτά που ποτέ κανείς Νους δεν μπόρεσε να καταλάβει

Νιώσε

Επέτρεψε στο Σώμα σου να νιώσει την Αλλαγή

Κάτι φεύγει και αφήνει θέση σε κάτι Νέο

Σ’ αυτό που πόθησες αρκετά και επέτρεψες

ώστε να γίνει Τώρα η Μόνη Αλήθεια

Η Αλήθεια του Εαυτού σου στο Εδώ και Τώρα

Κι αυτή Τώρα θα είναι η Νέα σου Πραγματικότητα.

Και από Τώρα ξεκινάει ένα Νέο ταξίδι

Με βοηθό τη Γη

Γείωσε τη Νέα σου Πραγματικότητα

Για να την κάνεις ολότελα δική Σου

Η Γείωση θα έρθει μέσα από την Παρατήρηση και την Καταγραφή

Ξεκίνα

Τι θέλεις;

Πως θέλεις να γίνει;

Σε τι χρειάζεται να δεσμευτείς για να γίνει;

Η Αρχή έγινε

Τώρα χρειάζεται να Δράσεις για να εδραιώσεις τη Νέα σου Πραγματικότητα

Δεν θα σου χαριστεί έτσι εύκολα

Θέλει να σε δει να το θέλεις και να δίνεις όλη σου την πίστη και την Αφοσίωση

Για να την κάνεις Δική σου

Μόνο τότε

Θα γίνει ολότελα δική Σου

Και τότε ναι

Θα τα έχεις καταφέρει

να Μετουσιώσεις το Σκοτάδι σε Φως και

αυτό δεν μπορεί πια καμία Δύναμη να το Αλλάξει!

καλοσύνη

Ξεκίνα την μέρα σου με Καλοσύνη

Μοιράσου το:

Μπορεί κάποτε, κάποιοι να σου είπαν πως η Καλοσύνη είναι ανοησία,

Πως  είναι για τους δειλούς ή για τους ευαίσθητους.

Πέτα από πάνω σου ότι ξένο κουβαλάς, ότι δεν είναι δικό σου και πρόσθεσε στη ζωή σου Αρετές και Αξίες.

Γίνε αυτό που ούτε καν τολμούσες να ονειρευτείς ότι μπορείς να γίνεις.

Με καλοσύνη. Ναι.

Την Αρετή των Αρετών.

Τη μέγιστη Αξία.

Γιατί έχει μέσα της κάτι θεϊκό.

Είναι μια Αξία που εξευμενίζει τον άνθρωπο, τον ανάγει σε κάτι θείο.

Επέτρεψε της να υπάρχει παντού, σε κάθε λεπτό της Ζωής σου, σε κάθε άνθρωπο που συναντάς, γνωστό ή άγνωστο.

Άσε τη να αναβλύσει από την καρδιά σου και παρατήρησε γύρω σου τι συμβαίνει.

Ξεκινώντας από τον Εαυτό σου. Μίλα του με Καλοσύνη και Δες τι Αλλάζει στην ψυχή σου, στα συναισθήματά σου, στο σώμα σου και στη συμπεριφορά σου όταν περιορίζεις την επίκριση και αφήνεις χώρο σ’ αυτή την Αξία.

Μίλα με Καλοσύνη στο παιδί σου. Άραγε έχεις παρατηρήσει ποτέ τον λόγο σου και το βλέμμα σου όταν του απευθύνεσαι; Έχει Ευγένεια; Έχει Καλοσύνη; Ή είναι αυστηρός , με επίκριση και προσδοκίες;

Στείλε Καλοσύνη στο βλέμμα σου, στο λόγο σου, στις κινήσεις σου και δες γύρω σου τι αλλάζει. Στους ανθρώπους που αγαπάς, σ’ αυτούς που συναντάς κάθε πρωί και ανταλλάσσοντας μια τυπική καλημέρα, στην οικογένειά σου, στους φίλους σου και σ’ αυτούς που δεν είναι φίλοι σου.

Καν’ το σαν πείραμα. Έτσι απλά!

Αν θέλεις να δεις τη ζωή σου να αλλάζει μ’ έναν τρόπο που ποτέ δε φανταζόσουν ότι θα ήταν τόσο απλός, εδραίωσε Καλοσύνη και γίνε το Φως που θα θελήσουν κι άλλοι να ακολουθήσουν.

Μην υποτιμάς τη δύναμη που υπάρχει σ’ αυτή την ταπεινή αξία.

Γιατί η Καλοσύνη είναι η Δύναμη που μπορεί να φέρει Φως σε κάθε Σκοτάδι και αστείρευτη γαλήνη ακόμα και στην πιο βασανισμένη ψυχή.

Η τέλεια μητέρα για μια κόρη

Μοιράσου το:

Κάθε παιδί γεννιέται ολοκληρωμένο και μοναδικό. Όλα όσα χρειάζεται ήδη βρίσκονται μέσα του, όπως μέσα στον σπόρο ενός φυτού.

Κάθε κορίτσι μπορεί να είναι μια μικρή Αυτοκράτειρα όταν πάρει την απόφαση να ορίζει η ίδια τη ζωή της, με όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει κάτι τέτοιο.

Όλες οι αρετές, ικανότητες, ταλέντα, δύναμη, σοφία υπάρχουν μέσα στο παιδί από την στιγμή της γέννησής του. Κάποια από αυτά οι γονείς δεν τα αναγνωρίζουν, δεν τα καταλαβαίνουν ή δεν τους αρέσουν.

Και προσπαθούν να τα αλλάξουν. Να «βοηθήσουν» το παιδί να αποκτήσει εφόδια που οι ίδιοι δεν είχαν και να κάνει πράγματα που θα το «ωφελήσουν».

«Το χειρότερο που μπορεί να τύχει σε μια κόρη είναι μια τέλεια μητέρα.

Τα σχολικά βιβλία των παιδιών της είναι πάντα τακτικά ντυμένα και πηγαίνει σε όλες τις συναντήσεις του Συλλόγου Γονέων, ίσως μάλιστα να συμμετέχει και στο προεδρείο. Αυτή η μητέρα είναι δραστήρια . Αν αρρωστήσει το παιδί της –π.χ. από άσθμα, νευρική δερματίτιδα ή έκζεμα – εκτελεί κι αυτό το «καθήκον» με τη συνήθη υπευθυνότητα. Καταστρώνει ακριβή διατροφικά μενού και τα ακολουθεί κατά γράμμα. Ιδρύει ομάδες αυτοβοήθειας, αναλαμβάνει την προεδρία τους και διαδίδει τις διαρκώς αυξανόμενες γνώσεις της με φυλλάδια και μέσα από το διαδίκτυο. Δεν καταλαβαίνει από αστεία και δεν δείχνει αδυναμία πουθενά. Μερικές φορές αναρωτιέται σε τι έχει φταίξει και ο Θεός την τιμωρεί στέλνοντάς της ένα τέτοιο παιδί. Από την άλλη, πως θα μπορούσε να τα βγάλει πέρα με όλα αυτά αν ήταν λιγότερο υπεύθυνη;

Όταν η κόρη μεγαλώσει, την κουβαλάει έγκαιρα στο γυναικολόγο και φροντίζει για την πλήρη ενημέρωσή της. Για την υγιεινή της, μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, το Aids και τα αφροδίσια νοσήματα. Η άτακτη περίοδος διορθώνεται αμέσως με ορμόνες , το ίδιο και τα σπυράκια. Ό,τι κι αν συμβεί, η μητέρα το κανονίζει αμέσως.

Μια τέτοια μητέρα έχει τον εαυτό της υπό πλήρη έλεγχο, δεν φωνάζει καθόλου και κάνει το καλύτερο για το παιδί της. Αυτή η μητέρα δεν ξεχνάει ποτέ κανέναν τακτικό παιδιατρικό έλεγχο. Ξέρει τα πάντα για τις διατροφικές αξίες και τα πρόσθετα στις παιδικές τροφές και έχει εντρυφήσει στις πιο σύγχρονες παιδαγωγικές θεωρίες. Από τους πρακτικούς οδηγούς προτιμάει εκείνους που διδάσκουν πως τα παιδιά χρειάζονται «όρια». Και δίνει στο παιδί αγάπη στον προκαθορισμένο βαθμό.

Καμουφλάρει τόσο τέλεια την έλλειψη αγάπης προς το παιδί της, που κανείς δεν το αντιλαμβάνεται, ούτε καν η ίδια.

Η κόρη θα κάνει τα πάντα για να ανταποκριθεί σ’ αυτή την τέλεια μητέρα. Ωστόσο, ποτέ δεν το πετυχαίνει αυτό. Έτσι όσο μεγαλώνει αισθάνεται όλο και πιο αξιοθρήνητη. Ή δε θα είναι καλή στη γυμναστική, ή δε θα έχει μουσικότητα, δε θα είναι αρκετά όμορφη ή αρκετά έξυπνη. Όλο και περισσότερο αισθάνεται τη στενότητα και το κρύο να κυβερνούν τη ζωή της. Ταυτόχρονα, νιώθει πως είναι αχάριστη. Αφού ως γνωστόν η μητέρα κάνει τα πάντα για κείνη. Έτσι η κόρη δραπετεύει στο δικό της κόσμο, κλείνει την πόρτα πίσω της και δεν αφήνει κανέναν να την πλησιάσει. Μπορεί να γίνει μελαγχολική και να πάθει μια ήπια κατάθλιψη. Το συναίσθημα πως δεν είναι αρκετά καλή, πως δεν έχει αρκετή αξία, μπορεί να κρατήσει για όλη της τη ζωή και να την οδηγήσει σε βαθιά κατάθλιψη. Αργότερα στη ζωή της,  θα πληρώνει για την παραμικρή εκδήλωση αγάπης με μπόλικη αυτοθυσία. Βαθιά μέσα της έχει ριζώσει η πεποίθηση ότι δεν της αξίζει να την αγαπούν χωρίς κάποια ανταπόδοση.

Ή η κόρη θα γίνει τελειομανής και θα απαιτεί από τον εαυτό της υπεράνθρωπα κατορθώματα. Η μητέρα νιώθει τους κόπους της να δικαιώνονται. Την κόρη της πάντως δεν πρόκειται να την αγαπήσει , γιατί δεν είναι η ίδια σε θέση να αγαπήσει.

Όμως μια Αυτοκράτειρα είναι μαζί και μαχήτρια. Γι’ αυτό θα καταφύγει σε δραστικά μέσα για να ανακτήσει το χαμένο έλεγχο της ζωής της. Ίσως δραπευτεύσει στον κόσμο της μαλθακότητας και των ψευδαισθήσεων, της αιώνιας αρμονίας, τον κόσμο του αλκοόλ, των ναρκωτικών ή της εξαρτημένης σεξουαλικότητας. Εδώ η μητέρα δεν μπορεί να την ακολουθήσει. Αυτός ο κόσμος είναι δικός της. Εδώ είναι ελεύθερη.

Εδώ μπορεί ακόμα και να πεθάνει.

Για τη μητέρα γκρεμίζεται ένας ολόκληρος κόσμος. «Γιατί να συμβεί αυτό σε’ μένα;», σκέφτεται κλαψουρίζοντας, «εγώ που έκανα τα πάντα για’ κείνη». (…)

Άλλες πάλι κόρες αποφασίζουν να ασκήσουν άλλου είδους έλεγχο. Νιώθουν χοντρές και πιστεύουν πως αν ήταν πιο αδύνατες θα τις αγαπούσαν περισσότερο. Με τον καιρό η νεαρή Αυτοκράτειρα αδυνατίζει όλο και πιο πολύ, ίσως μάλιστα οι γύρω της και να τη συγχαίρουν για την ωραία της σιλουέτα. Κανείς δεν προσέχει πόσο λίγο τρώει. Μερικές φορές σταματάει και εντελώς το φαγητό. Μόνο η ίδια θα αποφασίζει πλέον για το τι θα μπαίνει μέσα της. Αποκτά τον έλεγχο για τη ζωή της στην ασκητική καθαρότητα της ανορεξίας. Κάθε μπουκιά που τρώει πληρώνεται με καταναγκαστική γυμναστική. Εδώ λοιπόν η μητέρα της έχει χάσει τον έλεγχο φαινομενικά μόνο. Στην πραγματικότητα είναι ριζωμένη μέσα στην κόρη της, βαθιά ως το κόκκαλο, εχθρική προς τη ζωή, αρνητική και ανίκανη να χαρεί.

Εδώ η κόρη μπορεί και να πεθάνει.

Μια έξυπνη νεαρή Αυτοκράτειρα αφήνει μια για πάντα στην άκρη όλες τις μάταιες ελπίδες της για λύτρωση και αγάπη, και τρέχει να σώσει τη ζωή της – στην ανάγκη φτάνοντας ακόμα και έως την άκρη του κόσμου. Δε χρειάζεται να δικαιολογηθεί σε κανέναν και δεν πρέπει καθόλου να δειλιάζει.

Μια Αυτοκράτειρα γνωρίζει πως γεννήθηκε Αυτοκράτειρα, παρ’ όλο που η μητέρα της δεν ήταν ικανή να την αναγνωρίσει. Δε χρειάζεται να αποδείξει τίποτα σε κανέναν, ούτε είναι ανάγκη να είναι τέλεια. Έτσι κι αλλιώς η λύτρωση δεν έρχεται ποτέ απ’ έξω. Την αγάπη θα τη βρει μέσα της, ίσως μέσα σ’ ένα τριαντάφυλλο όπως ο Μικρός Πρίγκιπας, ή και σε άλλα πράγματα».

Από το βιβλίο: «Ο δρόμος της Αυτοκράτειρας», Christine Li – Ulja Krautwald

Υγιής σεξουαλική ανάπτυξη των παιδιών: τι χρειάζεται να γνωρίζουν οι γονείς

Μοιράσου το:

Η σεξουαλική ανάπτυξη των παιδιών συχνά μπορεί να αποτελέσει θέμα «ταμπού» για τους γονείς. Δεν είναι λίγοι οι γονείς που δυσκολεύονται να μιλήσουν στα παιδιά τους γι’ αυτό το θέμα είτε επειδή ντρέπονται είτε επειδή δεν γνωρίζουν πως ακριβώς πρέπει να μιλήσουν, ποιες λέξεις να χρησιμοποιήσουν και μέχρι πόσα να πουν για να μη «σοκάρουν» το παιδί.

Αυτές είναι συνήθως κοινές δυσκολίες που παρατηρώ στους γονείς που επισκέπτονται το γραφείο μου. Ωστόσο, δεν μπορείτε να αποφύγετε να μιλήσετε στα παιδιά σας για το σεξ και για το σώμα τους όσο κι αν αυτό σας δυσκολεύει. Ακόμα κι αν δυσκολεύεστε είναι προτιμότερο να εκφράσετε το συναίσθημά σας  στο παιδί απ’ το να προσπαθήσετε να το κρύψετε. Ίσως και οι δικοί σας γονείς να είχαν παρόμοιες δυσκολίες και να μάθατε έτσι πως δεν πρέπει να μιλάτε για τέτοια θέματα με τα παιδιά σας. Όμως, αν θέλετε το παιδί σας να έχει μια υγιή σεξουαλική ανάπτυξη, να γνωρίζει τα δικαιώματά του και να διεκδικεί τα όριά του, χρειάζεται να ενημερωθεί από εσάς ώστε να μπορεί να προστατεύσει τον εαυτό του από πιθανούς κινδύνους.

Εάν νιώθετε πως η δυσκολία σας είναι πολύ μεγάλη ή αν ήδη έχετε παρατηρήσει κάποια δυσκολία στη σεξουαλική ανάπτυξη του παιδιού σας είναι προτιμότερο να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας που θα σας βοηθήσει να ξεπεράσετε τις δυσκολίες σας με τον πιο κατάλληλο τρόπο για εσάς και το παιδί σας.

Παρακάτω περιγράφω συνοπτικά τα στάδια υγιούς σεξουαλικής ανάπτυξης ώστε να έχετε μια εικόνα σχετικά με το τι να περιμένετε σε κάθε στάδιο ανάπτυξης του παιδιού αλλά και πως μπορείτε ως γονείς να το βοηθήσετε ώστε να διαχειριστεί τις ιδιαιτερότητες κάθε σταδίου όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά.

 

 

Στάδια Υγιούς Σεξουαλικής Ανάπτυξης

 

ΑΠΟ ΤΗ ΓΕΝΝΗΣΗ ΕΩΣ ΤΑ 8 ΕΤΗ

Αναμενόμενες και φυσιολογικές ενδείξεις:

  • Περιέργεια για το σώμα, συμπεριλαμβανομένων των γεννητικών οργάνων
  • Η αυτοδιέγερση είναι φυσιολογική και ευχάριστη
  • Περιέργεια για τις διαφορές μεταξύ αρσενικών / θηλυκών σωμάτων
  • Η ταυτότητα του φύλου εξελίσσεται («είμαι αγόρι» / «είμαι κορίτσι»)
  • Μπορεί να συμμετέχει σε σεξουαλικά παιχνίδια με τους συνομηλίκους («μου δείχνετε το δικό σας και θα σας δείξω το δικό μου»)
  • Απολαμβάνει να μιλάει άκομψα και ακατάλληλα ειδικά στις ώρες του φαγητού
  • Ενδιαφέρεται να μάθει από που έρχονται τα μωρά, την προετοιμασία, τη γέννηση
  • Αρχίζει να αναγνωρίζει αναμενόμενες συμπεριφορές των ανδρών και των γυναικών

 

Μπορείτε να βοηθήσετε μιλώντας για:

  • Τα ακριβή ονόματα και τις λειτουργίες όλων των τμημάτων του σώματος
  • Τα σεξουαλικά μέρη του σώματός μας είναι ιδιωτικά και δεν τα δείχνουμε δημόσια
  • Διαφορές μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού
  • Ομοιότητες και διαφορές μεταξύ αγοριών και κοριτσιών
  • Όλοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να αρνηθούν την επαφή από οποιονδήποτε και οποτεδήποτε θέλουν (δεν αγγίζουμε ανθρώπους που δεν θέλουν να αγγιχτούν)
  • Από όπου προέρχονται τα μωρά (με ειλικρίνεια και με γλώσσα απλή, ανάλογη της ηλικίας του)
  • Όλα σώματα είναι διαφορετικά και όμορφα, όπως ακριβώς είναι

 

ΗΛΙΚΕΣ  9-13 ΕΤΩΝ

Αναμενόμενες και φυσιολογικές ενδείξεις:

  • Ξεκινά η εφηβεία (σωματικές και συναισθηματικές αλλαγές παρατηρούνται)
  • Μπορεί να ξεκινήσει η σεξουαλική έλξη για παιδιά ίδιου ή αντίθετου φύλου
  • Ο σεξουαλικός προσανατολισμός γίνεται γνωστός ή αρχίζει να φαίνεται
  • Περιέργεια για την εφηβεία, την αναπαραγωγή, τα σεξουαλικά συναισθήματα και ερεθίσματα, αν και το παιδί είναι συχνά απρόθυμο να συζητήσει αυτά τα πράγματα με τους γονείς
  • Οι συμμαθητές γίνονται ΠΟΛΥ σημαντικοί. Παρατηρείται πολύ έντονη πίεση από τους συνομηλίκους σε θέματα που αφορούν: ρούχα, μουσική, ηθικές αξίες, σεξουαλική συμπεριφορά, χρήση ναρκωτικών / αλκοόλ, κάπνισμα
  • Οι απότομες αλλαγές της διάθεσης είναι φυσιολογικές

 

Μπορείτε να βοηθήσετε μιλώντας για:

  • Τις αλλαγές στο σώμα (εμφάνιση τριχοφυϊας, εμμηνόρροια, μεγέθυνση μαστού, κολπική ύγρανση, μεγέθυνση πέους / όρχεων, στύσεις, υγρά όνειρα, υγιεινή, δερματικές αλλαγές
  • Αυνανισμός – τι είναι, γίνεται μόνο ιδιωτικά
  • Αναπαραγωγή και εγκυμοσύνη – πότε υπάρχει συνουσία
  • Η εφηβεία συμβαίνει σε διαφορετικές ηλικίες και με διαφορετικό τρόπο για τον καθένα
  • Οι ορμόνες και οι επιπτώσεις τους στα αγόρια και τα κορίτσια
  • Το δικαίωμά τους να αρνηθούν επαφή από οποιονδήποτε, οποτεδήποτε και πρέπει να σέβονται το γεγονός ότι και οι άλλοι έχουν το ίδιο δικαίωμα
  • Ρόλοι και στερεότυπα για τα φύλα (πρότυπα μέσω Μ.Μ.Ε. , αναχρονιστικά στερεότυπα κ.ο.κ)

 

ΗΛΙΚΙΕΣ  14-18 ΕΤΩΝ

Αναμενόμενες και φυσιολογικές ενδείξεις:

  • Αυξημένο ενδιαφέρον για τα ραντεβού και τις σεξουαλικές σχέσεις
  • Είναι σε θέση να μείνουν έγκυες (μερικές φορές ακόμη και από την ηλικία των 10 ετών)
  • Η πίεση των συνομηλίκων εξακολουθεί να είναι σημαντική, αν και μπορεί να αρχίσει να μειώνεται προς το τέλος αυτής της περιόδου
  • Μπορεί να εμπλακεί σε επικίνδυνη ή και παραβατική συμπεριφορά – οι εγκεφαλικές λειτουργίες είναι ακόμα ανώριμες και το παιδί μπορεί να μην είναι σε θέση να πάρει σωστές αποφάσεις
  • Αυξανόμενο ενδιαφέρον για την ανεξαρτησία, την εύρεση εργασίας για να έχουν δικά τους χρήματα, την οδήγηση, το σεξ, τα tattoo, το piercing, τα ρούχα

 

Μπορείτε να βοηθήσετε μιλώντας για:

  • Αναπαραγωγή, εγκυμοσύνη, γέννηση – με περισσότερες λεπτομέρειες
  • Σεξουαλικά μεταδιδόμενες ασθένειες και πώς να προστατεύονται
  • Μέθοδοι αντισύλληψης και χρήση προφυλακτικού
  • Πώς να λένε «ΟΧΙ» σε ανεπιθύμητη σεξουαλική επαφή ή παρενόχληση
  • Σεβασμός των ορίων και του προσωπικού χώρου τόσο για τον εαυτό όσο και για τους άλλους
  • Εικόνα του σώματος και αλλαγές, ρόλοι και στερεότυπα των φύλων
  • Διαφορές μεταξύ υγιεινών και μη υγιών σχέσεων

 

 

Πηγή: https://pcavt.org/stages-of-healthy-sexual-development.html

Τι να κάνετε αν το παιδί σας έχει Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή

Μοιράσου το:

Η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή συνήθως εμφανίζεται με συγκεκριμένες συμπεριφορές που αν ως γονείς τις γνωρίζετε μπορείτε πιο εύκολα να βοηθήσετε το παιδί σας να τη διαχειριστεί.

Έχετε παρατηρήσει στο παιδί σας:

  • Επίμονες, ενοχλητικές ανησυχίες, αμφιβολίες ή φόβους;
  • Αδικαιολόγητες και επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές;
  • Ανεξέλεγκτες, ακατάλληλες σκέψεις ή ενοχλητικές νοερές εικόνες;
  • Συνήθειες που δυσκολεύουν την καθημερινότητά του;
  • Μια τάση να ζητάει επανειλημμένα καθησύχαση;
  • Μια ανάγκη να κάνει τα πράγματα «σωστά»;
  • Καθυστερεί συχνά ή αργοπορεί με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται η καθημερινότητά του;
  • Επίμονη και επαναλαμβανόμενη ανάγκη για πλύσιμο, οργάνωση και έλεγχο;
  • Δυσκολία να αποχωριστεί αντικείμενα που δεν χρειάζεται πια ή είναι άχρηστα;
  • Μία τάση να αποφεύγει ορισμένα μέρη ή δραστηριότητες;

 

Αν η απάντηση είναι θετική, πιθανόν το παιδί σας να έχει Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή (Obsessive Compulsive Disorder – OCD), μια πολύ συχνή και αρκετά σοβαρή ψυχική διαταραχή. Εμφανίζεται συνήθως στην παιδική ηλικία (7-12 ετών) και στην πρώτη περίοδο της ενήλικης ζωής. Ανήκει στις αγχώδεις διαταραχές και είναι η τέταρτη πιο συχνή από τις ψυχιατρικές διαταραχές.

Η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή είναι μια ιατρική διαταραχή όπως είναι για παράδειγμα το άσθμα ή οι αλλεργίες. Γι’ αυτό δεν έχει κανένα νόημα να κατηγορείτε τον εαυτό σας επειδή το παιδί σας ανέπτυξε OCD αλλά ούτε φυσικά το παιδί. Κανείς δεν φταίει γι’ αυτό.

Αν και δεν υπάρχει ακόμα αποδεδειγμένη αιτιολογία, φαίνεται να υπερισχύει η άποψη της νευροβιολογίας σύμφωνα με την οποία έχει βρεθεί πως υπάρχει αυξημένη δραστηριότητα στον κογχομετωπιαίο φλοιό σε ασθενείς  με OCD ο οποίος συνδέεται με την αντίληψη που έχουμε για τον φόβο και τον κίνδυνο. Επιπλέον υπάρχει έντονη δραστηριότητα στον κερκοφόρο πυρήνα βασικών γαγγλίων που συνδέεται με την ικανότητά μας να ξεκινάμε και να ολοκληρώνουμε μια σκέψη και πράξη.

Έχοντας ένα παιδί με OCD μπορεί να είναι από τις πιο δύσκολες προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει ένας γονέας. Γι’ αυτό να θυμάστε πως:

  • Δεν είστε μόνοι
  • Ούτε εσείς αλλά ούτε το παιδί σας φταίτε γι’ αυτό
  • Η κατάλληλη μορφή θεραπείας μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά το παιδί σας

 

Από την κλινική εμπειρία μου, έχω διδαχθεί πως υπάρχουν 5 βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε ώστε να βοηθήσετε το παιδί σας:

 

  1. Ενημερωθείτε και εσείς αλλά και το παιδί σας για την Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή. Ο συλλογισμός είναι απλός: όσο πιο πολλά γνωρίζω γι’ αυτό που με απασχολεί τόσο καλύτερα μπορώ να το αντιμετωπίσω. Διαβάστε άρθρα, απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας ή διαβάστε βιβλία. Υπάρχουν πολύ καλά βιβλία που μπορούν και τα παιδιά να διαβάσουν μόνα τους. Ένα βιβλίο για τα παιδιά που προτείνω στους γονείς είναι το « Χωρίς αμφιβολία» της Γκόλφω Λιαμάκη.
  2. Δώστε στην Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή ένα όνομα. Συχνά τα παιδιά ντρέπονται να μιλήσουν για τις σκέψεις τους. Δίνοντας στη δυσκολία τους ένα όνομα είναι πιο εύκολο να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματα και τι σκέψεις τους χωρίς να αισθάνονται άβολα. Μπορείτε να ενθαρρύνετε το ίδιο το παιδί να δώσει ένα όνομα που θα ταιριάζει με την περίπτωσή του, για παράδειγμα, ο κ. Καθαρός ή η κ. Ανησυχία.

 

Μπορείτε να φτιάξετε και μια ιστορία με αυτό το όνομα για να εξηγήσετε στο παιδί πως η Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή το επηρεάζει, όπως:

 

 Η κ. Ανησυχία είναι ζαβολιάρα και θέλει να σε βάζει να κάνεις ότι θέλει σαν να είναι το αφεντικό. Θέλει να νιώθεις ανήσυχος και να ακολουθείς τους δικούς της ανόητους κανόνες. Όταν κάνεις αυτά που θέλει, αυτή μεγαλώνει και τότε μπορεί να σε ενοχλεί περισσότερο. Όταν όμως την αγνοείς και δεν κάνεις αυτά που σου λέει, τότε αυτή μικραίνει  και γίνεται όλο και πιο αδύναμη.

 

 

  1. Μην ασχολείστε υπερβολικά με όλες τις συμπεριφορές και σκέψεις του παιδιού. Δεν βοηθάτε αν η δυσκολία του παιδιού είναι το μόνιμο θέμα συζήτησης στο σπίτι. Δεν χρειάζεται να αλλάξει η καθημερινότητά σας ούτε να συμπεριφέρεστε σαν να είναι άρρωστο. Έτσι όχι μόνο θα κάνετε τα πράγματα χειρότερα αλλά θα κάνετε το παιδί να διστάζει να σας μιλήσει και να γίνει πιο μυστικοπαθής σχετικά με τις δυσκολίες του.

 

 

  1. Μην εμπλέκεστε στις επίμονες σκέψεις του. Ακόμα κι αν ζητάει επίμονα να κάνετε κάτι που του λένε οι σκέψεις του, εσείς μην ενδώσετε. Μπορείτε να πείτε: «Δεν πρόκειται να βοηθήσω την κ. Ανησυχία να σε διατάζει. Εσύ την ακούς, εγώ όχι».

 

  1. Να παρατηρείτε αν κάποιες συμπεριφορές ή σκέψεις εμφανίζονται ενώ κάποιες άλλες υποχωρούν. Τα παιδιά συχνά δυσκολεύονται να παρατηρήσουν τέτοιες αλλαγές αλλά αν εσείς μπορείτε να το κάνετε αυτό και το επικοινωνήσετε μαζί τους θα είναι πιο εύκολο να αντιμετωπιστούν.

 

Η αντιμετώπιση της Ιδεοψυχαναγκαστικής Διαταραχής μπορεί να γίνει πραγματικά πολύ δύσκολη. Γι’ αυτό όσο πιο σύντομα αναζητήσετε βοήθεια, τόσο πιο εύκολα θα μπορέσει το παιδί σας να την ξεπεράσει. Όσο η Διαταραχή υποτιμάται και δεν αντιμετωπίζεται , γίνεται χρόνια και είναι πιο δύσκολο να θεραπευτεί. Ακολουθήστε τα παραπάνω βήματα, ενημερωθείτε από αξιόπιστες πηγές και αναζητήστε βοήθεια από έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Συμβουλές ενός βουδιστή μοναχού, ενός φιλοσόφου και ενός ψυχιάτρου για σωστή διαχείριση των συναισθημάτων

Μοιράσου το:

Μια συζήτηση ανάμεσα στον βουδιστή μοναχό Matthieu Ricard, τον φιλόσοφο Alexandre Jollien και τον ψυχίατρο Christophe André για τη σωστή διαχείριση των συναισθημάτων.

Απόσπασμα από το νέο βιβλίο “In Search of Wisdom: A Monk, a Philosopher, and a Psychiatrist on What Matters Most” (Αναζητώντας τη σοφία: Ένας μοναχός – βουδιστής, ένας φιλόσοφος και ένας ψυχίατρος για το τι έχει μεγαλύτερη σημασία)

MATTHIEU (μοναχός βουδιστής)

  • Οξύνετε την προσοχή σας, ώστε να αποκτήσετε επίγνωση των αρνητικών συναισθημάτων τη στιγμή ακριβώς που γεννιούνται. Είναι ευκολότερο να σβήσετε μια σπίθα παρά μια πυρκαγιά.
  • Γνωρίστε σε βάθος τα συναισθήματά σας. Εκπαιδευτείτε στο το να διαχωρίζετε εκείνα που συνεισφέρουν στην ευεξία σας και στην ευεξία των άλλων από εκείνα που την καταστρέφουν.
  • Μόλις οι βλαβερές συνέπειες των αρνητικών συναισθημάτων αποκαλυφθούν καθαρά, εξοικειωθείτε με το αντίδοτό τους, τα θετικά συναισθήματα.
  • Καλλιεργείστε τα θετικά συναισθήματα έως ότου γίνετε ένα με αυτά.

CHRISTOPHE (ψυχίατρος)

  • Αγαπήστε τα όλα. Όλα τα συναισθήματα συνιστούν σημάδια των αναγκών μας. Τα θετικά συναισθήματα μας λένε ότι οι ανάγκες μας ικανοποιούνται ή πρόκειται να ικανοποιηθούν. Τα αρνητικά συναισθήματα μας λένε ότι οι ανάγκες μας δεν ικανοποιούνται. Αφουγκραστείτε και αναλογιστείτε τι πραγματικά συμβαίνει με τις βασικές σας ανάγκες, ώστε να δράσετε αναλόγως.
  • Καλλιεργείστε τα ευχάριστα συναισθήματα. Φροντίστε να τα θρέφετε με έναν τρόπο που βρίσκεται πέρα από τους αυτόματους μηχανισμούς των συνηθειών σας. Οι έρευνες έχουν δείξει ότι η βίωση δύο με τρεις φορές περισσότερων ευχάριστων συναισθημάτων απ’ ότι δυσάρεστων αποτελεί τη βέλτιστη ισορροπία και είναι και ρεαλιστική (αφού το βέβαιο είναι πως δεν μπορούμε να είμαστε πάντα σε καλή διάθεση).
  • Μην αποθαρρύνεστε. Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ζωής είναι το να εργαστείτε πάνω στην συναισθηματική σας ισορροπία. Και σίγουρα θα έχετε και υποτροπές· θα πέσετε σίγουρα θύμα ανούσιων φόβων, υπερβολικής θλίψης και θυμού. Χρειάζεται να έχετε υπόψη σας ότι από την αρχή του ταξιδιού σας θα είστε εκτεθειμένοι σε τέτοιες υποτροπές. Γι’ αυτό και απεχθάνομαι ρητά όπως «Μία λεοπάρδαλη δεν μπορεί να αλλάξει τις βούλες της» που μας δηλώνουν ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε. Είμαστε συνέχεια σε μια περίοδο προπόνησης και μάθησης, γι’ αυτό χρειάζεται να αποδεχτούμε αυτές τις υποτροπές. Δεν υπάρχει σύντομος δρόμος σε αυτό το ταξίδι. Αλλά πάντα θα φτάνετε στον προορισμό σας, αν συνεχίζετε να περπατάτε.

ALEXANDRE (φιλόσοφος)

  • Αφήστε τα να περάσουν. Το ζεν μας ενθαρρύνει να μην αντιλαμβανόμαστε τα συναισθήματα ως εχθρό. Γι’ αυτό και η πνευματική εξάσκηση συνίσταται στο να μην ανεβαίνουμε στο τρένο των αρνητικών συναισθημάτων, αλλά στο να παρατηρούμε τα βαγόνια του να περνούν. «Να, περνά ο θυμός και μετά ο φόβος». Αυτός ο τρόπος μας επιτρέπει να ξεπερνάμε τις καταιγίδες χωρίς απώλειες. Δεν πειράζει αν ο θυμός, ο φόβος ή η θλίψη μας  επισκεφθούν. Αλλά με τον όρο να μην «στρογγυλοκαθίσουν» στην καρδιά μας. Ακόμα κι αν είναι πολλές φορές μέσα στη μέρα, αφήστε το να περάσει.
  • Εξασκηθείτε. Μάθετε να κολυμπάτε, να επιπλέετε και να παρακολουθείτε ήρεμα τα κύματα να περνούν – πολλές φορές. Η γαλήνη έρχεται αργά και σταδιακά. Γι΄ αυτό είναι σημαντικό να αφιερώνετε χρόνο σε καθημερινή εξάσκηση.
  • Καθαρίστε το ναό του νου σας. Για πολύ καιρό, πίστευα ότι η ευτυχία προέρχεται από την νίκη. Σήμερα, πιστεύω αντίθετα ότι είναι ζήτημα αποστασιοποίησης. Αντί να συσσωρεύουμε δεξιότητες ή γνώσεις, πρέπει να αποδεσμευτούμε από όλα τα πράγματα που μας κρατούν στον πάτο: συνήθειες, αντανακλαστικά, φόβους, επιθυμίες…

Σχετικά με τους συγγραφείς

Christophe André είναι ένας ψυχίατρος που εξειδικεύεται στην ψυχολογία των συναισθημάτων. Τα βιβλία του περιλαμβάνουν το «Looking at Mindfulness» και το «Feelings and Moods».
Alexandre Jollien είναι ένας φιλόσοφος και συγγραφέας που πέρασε 17 χρόνια σε ένα σπίτι για άτομα με φυσικές αναπηρίες. Το βιβλίο του περιλαμβάνει το «In Praise of Weakness».
Ο Matthieu Ricard είναι ένας Βουδιστής μοναχός και έχει γράψει πολλά βιβλία, συμπεριλαμβανομένων του «The Monk» και του «The Philosopher and The Quantum and the Lotus.

 

Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στο προφίλ του Matthieu Ricard στο Linkedin

 

 

 

Πηγή: https://enallaktikiagenda.gr/sumvoules-boudisti-filosofou-psuxiatrou-diaxeirisi-sunaisthimaton/

Βοηθώντας τις οικογένειες μετά από μια φυσική καταστροφή

Μοιράσου το:
Οι φυσικές καταστροφές (πυρκαγιές, πλημμύρες, σεισμοί, κ.ά.) μπορεί να είναι τραυματικές για τα άτομα που τις βίωσαν ενώ οι έρευνες δείχνουν ότι επηρεάζονται περισσότερο οι γυναίκες και τα παιδιά.

Τα πιο κοινά συμπτώματα έπειτα από μια φυσική καταστροφή είναι το σοκ, η αδυναμία να πιστέψει το άτομο αυτό που συνέβη, ο φόβος, το άγχος, ο θυμός, η θλίψη, οι ενοχές, οι συμπεριφορές αποφυγής, οι συμπεριφορές που έχουν ως στόχο την αίσθηση ασφάλειας και η χρήση αλκοόλ και τοξικών – εξαρτησιογόνων ουσιών για την αντιμετώπιση του τραυματικού γεγονότος. Μπορεί επίσης, να υπάρξουν πάγωμα συναισθήματος όπου το άτομο μπορεί να φαίνεται σαν να μη βιώνει κάποιο συναίσθημα. Μπορεί να υπάρξει κενό μνήμης σχετικά με το γεγονός, να φαίνεται δηλαδή σαν το άτομο να μη θυμάται όσα συνέβησαν ή μέρος αυτών που συνέβησαν και ίσως να υπάρχει η αίσθηση στο άτομο ότι βιώνει κάποιο όνειρο, σαν να μην βιώνει την πραγματικότητα σαν αληθινή αλλά σαν κάτι που ονειρεύτηκε.

 

Συνήθεις αντιδράσεις που μπορεί να εμφανίσουν τα παιδιά

Για τα παιδιά, το αποτέλεσμα μιας φυσικής καταστροφής μπορεί να είναι πραγματικά πολύ δύσκολο. Όσο περνάει ο καιρός, τα παιδιά συνήθως, με τη βοήθεια των γονέων τους αλλά και του κοινωνικού περιβάλλοντος καταφέρνουν να διαχειριστούν το γεγονός. Ωστόσο, κάποια παιδιά υπάρχει πιθανότητα να εμφανίσουν πιο ιδιαίτερες συμπεριφορές.

Τα συμπτώματα μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία και συνήθως είναι τα εξής:

  • Παιδιά προσχολικής ηλικίας: πιπίλισμα δακτύλου, νυχτερινή ενούρηση, προσκόλληση στους γονείς, διαταραχές του ύπνου, απώλεια όρεξης, φόβος για το σκοτάδι, παλινδρόμηση στη συμπεριφορά, απόσυρση από φίλους και από τη συνήθη ρουτίνα τους.
  • Παιδιά Δημοτικού Σχολείου: Ευερεθιστότητα, επιθετικότητα, προσκόλληση στους γονείς, νυχτερινοί εφιάλτες, αποφυγή σχολείου και δραστηριοτήτων, έλλειψη συγκέντρωσης και απομάκρυνση από φίλους.
  • Έφηβοι: Διαταραχές ύπνου και διατροφής, νευρικότητα, επιθετικότητα, σωματικές ενοχλήσεις, παραβατική συμπεριφορά και έλλειψη συγκέντρωσης.

 

Οδηγίες για παροχή βοήθειας στα παιδιά

 

Παραμείνετε ήρεμοι και καθησυχαστικοί.

Τα παιδιά, ιδιαίτερα τα μικρά, παρατηρούν τους ενήλικες και μιμούνται τη συμπεριφορά τους και τον τρόπο που βιώνουν συναισθηματικά ότι συμβαίνει. Αναγνωρίστε το γεγονός της καταστροφής, αλλά τονίστε τις προσπάθειες που κάνετε για επανόρθωση και αποκατάσταση ώστε να νιώσουν πως τώρα είναι ασφαλή και η κατάσταση είναι αναστρέψιμη. Στο βαθμό που είναι δυνατόν να το κάνετε, προσπαθήστε να τα διαβεβαιώσετε πως η ζωή σας θα επανέλθει στους φυσιολογικούς της ρυθμούς. Ίσως με διαφορετικό τρόπο αλλά με ένα νέο τρόπο που μαζί θα τον κάνετε να γίνει ξανά η φυσιολογική ζωή που είχατε πριν.

 

Αναγνωρίστε και αποδεχθείτε τα συναισθήματά τους.

Επιτρέψτε στα παιδιά να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, να σας μιλήσουν για τις ανησυχίες τους και δώστε τους χώρο ώστε να σας κάνουν ερωτήσεις που μπορεί να έχουν σχετικά με το συμβάν και απαντήστε με ειλικρίνεια χρησιμοποιώντας λεξιλόγιο που ταιριάζει στην ηλικία του παιδιού σας. Ακούστε περισσότερο και μιλήστε λιγότερο. Αν δεν έχετε απάντηση για κάποια ερώτηση, να είστε ειλικρινείς. Τα παιδιά θα εκτιμήσουν περισσότερο την ειλικρίνεια ακόμη κι αν είναι οδυνηρή ενώ το ψέμα ή η απόκρυψη της αλήθειας θα τα κάνει να αισθανθούν πιο ανασφαλή και καχύποπτα. Τονίστε τους πως τα συναισθήματα που νιώθουν, τα συμπτώματα που βιώνουν και οι αντιδράσεις που έχουν είναι απολύτως φυσιολογικές.

 

Ενθαρρύνετε τα παιδιά να μιλούν για γεγονότα που σχετίζονται με φυσικές ή και άλλου είδους καταστροφές.

Τα παιδιά έχουν ανάγκη να νιώθουν πως μπορούν επικοινωνήσουν την εμπειρία τους σε ένα ασφαλές περιβάλλον που τους δείχνει αποδοχή. Μπορούν να εκφράσουν τα συναισθήματα τους και να διοχετεύσουν την ένταση που νιώθουν σε διάφορες δραστηριότητες, λεκτικές και μη λεκτικές όπως ζωγραφική, μουσική, δράμα, ηχογράφηση και εγγραφή βίντεο και οτιδήποτε άλλο νιώθουν πως μπορεί να τα βοηθήσει.

 

Ενδυναμώστε την ανθεκτικότητα των παιδιών

Βοηθήστε τα παιδιά να θυμηθούν πως είχαν συμπεριφερθεί στο παρελθόν σε περιπτώσεις που είχαν νιώσει φόβο ή ανασφάλεια. Μιλήστε τους για άλλες κοινωνίες που έχουν βιώσει φυσικές καταστροφές και έχουν ανακάμψει.

 

Ενισχύστε τις φιλίες των παιδιών και την υποστήριξη από τους συνομηλίκους

Τα παιδιά που έχουν ισχυρή συναισθηματική υποστήριξη από τους άλλους μπορούν πολύ καλύτερα να αντιμετωπίσουν τις αντιξοότητες. Οι σχέσεις των παιδιών με τους συνομηλίκους μπορούν να τα βοηθήσουν να διαχειριστούν την κατάσταση και να μειώσουν το αίσθημα της μοναξιάς.

 

Φροντίστε τις δικές σας ανάγκες.

Πάρτε χρόνο για τον εαυτό σας και προσπαθήστε να διαχειριστείτε τις δικές σας αντιδράσεις και συναισθήματα για την κατάσταση με τη μεγαλύτερη δυνατή πληρότητα. Θα μπορείτε πιο εύκολα να βοηθήσετε τα παιδιά σας αν βοηθήσετε παράλληλα και τον εαυτό σας. Μιλήστε με άλλους ενήλικες όπως με άτομα από την οικογένειά σας, φίλους ή απευθυνθείτε σε ειδικό ψυχικής υγείας. Είναι σημαντικό να μην προσπαθείτε να διαχειριστείτε το φόβο ή το άγχος σας μόνοι σας. Συχνά, η έκφραση και ανταλλαγή συναισθημάτων με άλλους κάνει τους ανθρώπους να αισθάνονται πιο συνδεδεμένοι και ασφαλείς.

 

 

Πηγή: https://www.sutterhealth.org

Κορωνοϊός και Παιδιά: Οδηγός Διαχείρισης

Είναι πολύ δύσκολο να πας οπουδήποτε αυτές τις μέρες και να μην ακούσεις …

Kyriaki Perdikea - Psychotherapist

Ευγνωμοσύνη: ο πιο άμεσος τρόπος για συναισθηματική ισορροπία

Τελευταία ακούμε συχνά τη λέξη Ευγνωμοσύνη. Έτσι δεν είναι; Και για …

Κυριακή Περδικέα - Ψυχοθεραπεύτρια

3 Βήματα για να Επαναπρογραμματίσεις το Νου σου

Αν αισθάνεσαι πως είσαι σε μια κατάσταση που σου προκαλεί έντονα συναισθήματα …