Κατηγορία: Anxiety

Κορωνοϊός και Παιδιά: Οδηγός Διαχείρισης

Μοιράσου το:

Είναι πολύ δύσκολο να πας οπουδήποτε αυτές τις μέρες και να μην ακούσεις κάτι για τον κορωνοϊό.

Πόσο εύκολο είναι να μην αισθανθείς άγχος; Και ίσως όχι απαραίτητα για τον κίνδυνο μόλυνσης όσο για τις αλλαγές που έχουν επιβληθεί επηρεάζοντας την καθημερινότητά μας. Ειδικά όταν βρίσκεσαι σε περιοχή υψηλού κινδύνου όπου τα σχολεία, τα γυμναστήρια, οι κινηματογράφοι, τα θέατρα έχουν κλείσει και εκδηλώσεις έχουν αναβληθεί ή ματαιωθεί και παρατηρείς ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είτε αποφεύγουν να σε χαιρετήσουν από κοντά είτε χρησιμοποιούν αντισηπτικό κάθε πέντε λεπτά.

Ως μητέρα ανησυχώ περισσότερο για το πώς μπορώ να διαχειριστώ όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά αυτή την κατάσταση τόσο για την δική μου καλή συναισθηματική υγεία όσο και της οικογένειάς μου αλλά και σε σχέση με τις πολλαπλές επιπτώσεις της στη ζωή μας.

Σε κάθε περίπτωση ακόμα και τα μικρότερα παιδιά έχουν αντιληφθεί πως κάτι περίεργο και ασυνήθιστο συμβαίνει.

Πως μπορούμε λοιπόν να τους μιλήσουμε γι’ αυτό το θέμα και πως μπορούμε να διαχειριστούμε αυτή τη στρεσογόνα για όλους κατάσταση;

1.Ρωτήστε τα τι γνωρίζουν ήδη. Αυτό θα σας βοηθήσει να καταλάβετε αν το παιδί νιώθει ανήσυχο, σε τι βαθμό καθώς και ποιες πληροφορίες από αυτές που ήδη γνωρίζει είναι αληθείς και που χρειάζεται να εστιάσετε. Πάντα να ξεκινάτε τη συζήτηση ακούγοντας και αναγνωρίζοντας συναισθήματα, σκέψεις και συμπεριφορά. Επειδή δεν μπορούμε να γνωρίζουμε σε τι πληροφορίες ή εικόνες από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν εκτεθεί, τα παιδιά ανάλογα την ηλικία τους αντιλαμβάνονται διαφορετικά τα ερεθίσματα που δέχονται. Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό να ακούσετε τι γνωρίζουν, τι έχουν καταλάβει και τι ερωτήσεις / απορίες έχουν.

2. Υιοθετήστε μια ψύχραιμη και ήρεμη στάση. Είναι πολύ σημαντικό να φροντίσετε τον εαυτό σας  δίνοντάς  του χρόνο και χώρο να επεξεργαστεί την κατάσταση και να φτιάξει ένα πλάνο διαχείρισης. Ειδάλλως, είναι πολύ πιθανό να βιώνετε συνεχώς άγχος, εκνευρισμό και να ανταποκρίνεστε στα παιδιά σας με θυμό και φωνές. Πάρτε μολύβι και χαρτί και γράψτε ποιες αλλαγές σας επηρεάζουν περισσότερο και ποιοι είναι οι πιο κατάλληλοι τρόποι για να τις διαχειριστείτε. Αξιολογείστε αν τα πράγματα είναι τελικά τόσο άσχημα ή αν μπορείτε να βρείτε και κάποιο νόημα μέσα σε όλο αυτό.

Για παράδειγμα, εφόσον τώρα έχουν πέσει οι ρυθμοί και δεν χρειάζεται να τρέχετε συνεχώς για διάφορα μπορείτε κάθε μέρα να βάλετε στο πρόγραμμα να κάνετε κάτι που ποτέ δεν είχατε τον χρόνο αλλά πάντα το αναζητούσατε όπως να περάσετε ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά σας. Να κάνετε μαζί τους πράγματα που συνήθως δεν προλαβαίνετε αλλά και να κάνετε πράγματα για τον εαυτό σας.

 

3.Καθησυχάστε και δώστε πληροφορίες ανάλογα με την ηλικία του παιδιού σας. Στα μικρότερα παιδιά το βασικό μήνυμα που πρέπει να τους μεταδώσετε είναι: «Είσαι ασφαλές. Οι μεγάλοι ξέρουν τι πρέπει να κάνουν με αυτό το θέμα και το κάνουν πολύ καλά». Είναι εντάξει να μην γνωρίζετε την απάντηση σε κάθε τους ερώτηση και να είστε ειλικρινείς. Μπορείτε να πείτε: «Πολύ καλή ερώτηση! Δεν γνωρίζω την απάντηση αλλά δώσε μου λίγο χρόνο και θα τη μάθω!». Με αυτόν τον τρόπο το παιδί θα νιώθει ασφάλεια και σιγουριά και εσείς θα έχετε χρόνο να μάθετε ότι χρειάζεται και να το φιλτράρετε για να του το πείτε με τρόπο που ανταποκρίνεται στην ηλικία και στη συναισθηματική του κατάσταση. Η ιστοσελίδα του World Health Organization είναι ένα καλό μέρος για να βρείτε αξιόπιστες πληροφορίες

 

4.Κλείστε την τηλεόραση. Οι ειδήσεις συνήθως παρουσιάζονται με πολύ τρομακτικό τρόπο και ειδικά τα μικρότερα παιδιά -κάτω των 10 ετών- δεν χρειάζεται να βλέπουν ή να ακούν.

 

5.Μιλήστε τους για την υγιεινή. Πείτε τους ότι ένας πολύ σημαντικός τρόπος για να μείνουμε ασφαλείς είναι το καλό πλύσιμο των χεριών για 20’’ με σαπούνι και νερό. Επίσης, αποφεύγουμε να ακουμπάμε το πρόσωπό μας. Πολύ λίγα παιδιά έχουν νοσήσει από τον κορωνοϊό και οι μεγάλοι που ασχολούνται με αυτό, όπως είναι οι γιατροί, οι επιστήμονες, η κυβέρνηση δουλεύουν σκληρά για να μάθουν περισσότερα και να μας κρατήσουν ασφαλείς.

 

6.Φόβος θανάτου. Να έχετε στο νου σας ότι ακόμα κι αν δεν το έχουν εκφράσει είναι πολύ πιθανό τα παιδιά σας –κυρίως τα μικρότερα- να ανησυχούν αν θα πεθάνετε. Εσείς χρειάζεται να τα καθησυχάσετε λέγοντάς τους ότι γνωρίζετε πως κάποια παιδιά ανησυχούν για τους γονείς τους και είναι πολύ φυσιολογικό. Ωστόσο, εσείς φροντίζετε πολύ καλά τον εαυτό σας και θα είστε κοντά τους. Θα είναι ασφαλή. Επίσης, το άγχος των παιδιών συχνά εκδηλώνεται με ανεπιθύμητη συμπεριφορά. Ένας καλός τρόπος να τη διαχειριστείτε είναι με αλλαγή εστίασης. Κάντε τα να γελάσουν, παίξτε μαζί τους, κάντε κάτι αστείο και διασκεδαστικό. Το γέλιο μειώνει τις ορμόνες του στρες και κατά συνέπεια τους φόβους των παιδιών.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                          Πείτε στα παιδιά σας την αλήθεια. Αυτός ο ιός είναι ανησυχητικός αλλά οι άνθρωποι είναι ένα υπέροχο είδος που έχει καταφέρει να επιβιώσει και να ξεπεράσει πολύ πιο δύσκολες καταστάσεις. Πείτε τους ότι θα μείνουμε σπίτι για να μην αρρωστήσουμε και να μπορέσουν οι γιατροί και οι νοσηλευτές να κάνουν τη δουλειά τους. Κάνουμε θυσίες για τους φίλους μας, τους γείτονές μας και όλους τους άλλους ανθρώπους και οι άλλοι άνθρωποι κάνουν θυσίες για εμάς γιατί έτσι πρέπει να λειτουργεί μια κοινότητα ανθρώπων.

Αυτές οι «διακοπές» λόγω του κορωνοϊού μπορούν να γίνουν ιδιαίτερα στρεσογόνες με πολύ αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική μας υγεία αλλά μπορούν να είναι και μια θαυμάσια ευκαιρία να περάσουμε χρόνο με τους δικούς μας, ενδυναμώνοντας τις σχέσεις μας και να μάθουμε να νοιαζόμαστε για τους άλλους ανθρώπους .                                                                                                                                                                                                                                          Δεν επιλέξαμε να συμβεί αυτή η κατάσταση. Μπορούμε όμως να επιλέξουμε τον τρόπο που θέλουμε να  αντιδράσουμε σε αυτήν.

Η επιλογή είναι δική μας!

 

 

Just For Kids: A Comic Exploring The New Coronavirus

https://www.npr.org/sections/goatsandsoda/2020/02/28/809580453/just-for-kids-a-comic-exploring-the-new-coronavirus?fbclid=IwAR0ezDxsJx5_vDqxaouziXgrma7nwjzP1tTQNKA87rWBPfFANSdj_l05h_4&t=1583703702937

Κυριακή Περδικέα - Ψυχοθεραπεύτρια

3 Βήματα για να Επαναπρογραμματίσεις το Νου σου

Μοιράσου το:

Αν αισθάνεσαι πως είσαι σε μια κατάσταση που σου προκαλεί έντονα συναισθήματα και δεν ξέρεις πώς να τα διαχειριστείς.

Αν δεν έχεις ιδέα τι θα Μπορούσες να κάνεις για να βρεις μια Λύση.

Να βγεις από αυτό που φαίνεται να απορροφά όλη την Ενέργεια και τη Ζωτικότητά σου.

Ησύχασε.

Η Επίτευξη εσωτερικής Γαλήνης και Ηρεμίας δεν είναι τόσο δύσκολη όσο νομίζεις.

Στην πραγματικότητα έχουμε μέσα μας Διαθέσιμες όλες τις λύσεις για κάθε πρόβλημα.

Ειδάλλως, το είδος μας θα είχε τεράστιο πρόβλημα επιβίωσης!

Τρία είναι τα πιο βασικά βήματα για να Ξεκλειδώσεις αυτή σου την ικανότητα και να επαναπρογραμματίσεις το νου σου.

 

  1. Παύση και Παρατήρηση

Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να κάνεις είναι να πάρεις Χρόνο, εσύ με εσένα.

Οι δυο σας. Μόνο.

Άφησε ότι κάνεις για Τώρα και Παρατήρησε μόνο την Αναπνοή σου.

Τον ρυθμό της αναπνοής σου. Τη Ροή της.

Παρατήρησε πως εισέρχεται ο αέρας μέσα σου και πως εξέρχεται.

Μείνε λίγο σε αυτό.

Μην το υποτιμήσεις και μην το παραβλέψεις για να πας παρακάτω.

Ξέρω. Θέλεις άμεσα τη λύση. Και βιάζεσαι.

Αν θέλεις όμως να το κάνεις Σωστά και να βρεις τη Δύναμη να σε βοηθήσεις, χρειάζεται να δείξεις

Ταπεινότητα και Σεβασμό στο ίδιο σου το Σώμα πρώτα.

Μην το βιάζεις.

Δώσε του τον Χρόνο που χρειάζεται και θα σε εκπλήξει με όσα γνωρίζει.

 

  1. Κάνε τις Σωστές Ερωτήσεις

Τώρα Ανάπνευσε σε ότι σε δυσκολεύει και ξεκίνα να σου κάνεις Ερωτήσεις:

Τι Σκέψεις περνούν απ’ το μυαλό μου αυτή τη στιγμή;

Τι Νιώθω;

Κατάγραψε τις απαντήσεις. Και περίμενε.

Τι βλέπεις;

Υπάρχει μήπως κάτι που δεν είχες συνειδητοποιήσει και τώρα ήρθε στην Επίγνωσή σου;

Μείνε σε αυτό.

Η Αναπνοή σου είναι ο οδηγός σου Πάντα. Ανάπνευσε σε αυτό.

 

  1. Άντεξε να Κοιτάξεις την Αλήθεια σου

Αν θέλεις να Αλλάξει ο τρόπος που αισθάνεσαι, χρειάζεται να Αντέξεις να το Κοιτάζεις.

Δε γίνεται αλλιώς.

Η Αποφυγή θα Θρέψει τη Δυσφορία που νιώθεις μέσα σου και θα την κάνει Μίσος.

Γι αυτό μην αποφεύγεις. Κοίταξε κατάματα οτιδήποτε σ’ ενοχλεί.

 

  1. Κατεύθυνε το νου σου στη λύση

Έχουμε Συνηθίσει να Επικρίνουμε τον εαυτό μας όταν βλέπουμε τις Σκιές μας, τα σκοτεινά σημεία μας.

Είναι ένα Βάρος που το Κουβαλάμε από παλιά.

Το πήραμε από τους Πρόγονούς μας όπως κι εκείνοι το πήραν από τους Δικούς τους.

Δεν Είναι Δικό Μας!

Γι’ αυτό έχουμε την Επιλογή να το Πετάξουμε από πάνω μας ή να συνεχίσουμε να το κουβαλάμε.

Η Επιλογή Σου θα Καθορίσει αν θα Προχωρήσεις στο επόμενο βήμα.

Αν Επιλέξεις να συνεχίσεις να κρατάς αυτό το βάρος που φορτώθηκες και να επικρίνεις τον εαυτό σου μιλώντας του απαξιωτικά για ότι δεν έχει πετύχει και ότι τον δυσκολεύει, δεν υπάρχει λόγος να συνεχίσεις να διαβάζεις αυτό το άρθρο.

Επειδή αυτή η επιλογή σημαίνει Στασιμότητα και όχι Εξέλιξη και Αλλαγή.

Αν Επιλέξεις να Σταματήσει το Μοτίβο που Έμαθες και να Πετάξεις Βάρη που Δεν είναι δικά σου, Ρώτησε τον εαυτό σου:

Τι Θέλω να γίνει;

Τι Χρειάζομαι;

Τι στ’ αλήθεια έχω Ανάγκη;

Τι Χρειάζεται να Κάνω για ν’ αποκτήσω αυτό που έχω ανάγκη;

Πως Μπορώ να το πετύχω;

Ένας αγαπημένος δάσκαλος μου είπε κάποτε: «Δεν παίρνουμε απαντήσεις γιατί δεν κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις».

Κάνε λοιπόν τις Σωστές Ερωτήσεις στον Εαυτό σου,

Πίστεψε στη Δύναμη της αναπνοής σου,

Δείξε Σεβασμό και Πίστη στο Σώμα σου και θα έχεις Πάντα τη βοήθεια και την υποστήριξη που χρειάζεσαι.

 

 

Πως θα καταλάβετε αν έχετε άγχος υγείας – υποχονδρίαση

Μοιράσου το:

Φανταστείτε το εξής σενάριο: σας πιάνει πονοκέφαλος ο οποίος φαίνεται να μην υποχωρεί και έχει διάρκεια λίγες ημέρες. Είναι ανεκτός αλλά σίγουρα ενοχλητικός. Ανησυχείτε. Ανοίγετε το Google και σε λίγη ώρα έχετε καταλήξει στη διάγνωση. Αρχίζετε να παρατηρείτε τον εαυτό σας πιο προσεκτικά και βρίσκετε κι άλλες ενδείξεις που επιβεβαιώνουν τη διάγνωση. Έχετε αρχίσει να πιστεύετε πως κάτι πολύ σοβαρό σας συμβαίνει, προσέχετε τι τρώτε, τι κάνετε, πως νιώθετε, λέτε στους άλλους πως μάλλον έχετε κάτι σοβαρό και αρχίζετε να κλείνετε ραντεβού σε γιατρούς για εξετάσεις.

Σας φαίνεται οικείο; Αν ναι, τότε ίσως έχετε υποχονδρίαση, μια ψυχική διαταραχή στην οποία βιώνετε έντονη ανησυχία και φόβο για την υγεία σας.

 

Τι είναι η υποχονδρίαση;

Η υποχονδρίαση (συχνά αναφέρεται και ως άγχος υγείας) είναι μια διαστρεβλωμένη ερμηνεία του ατόμου για κάποια σωματικά του συμπτώματα.

Τα άτομα με υποχονδρίαση συχνά απευθύνονται στο internet  ή σε φίλους και γιατρούς ώστε να τους ενημερώσουν σχετικά με τα σωματικά τους συμπτώματα και να τους καθησυχάσουν. Όμως, όσους γιατρούς κι αν επισκεφτούν, όσες εξετάσεις κι αν κάνουν, οι σκέψεις πως έχουν κάτι σοβαρό δεν φεύγουν και το άτομο συνεχίζει να υποφέρει από αυτές γιατί μπαίνει σε έναν νέο κύκλο σκέψεων: κι αν οι εξετάσεις δεν ήταν σωστές; Κι αν ο γιατρός δεν μπόρεσε να βρει αυτό που έχω; Κι αν αυτό που έχω είναι τόσο σπάνιο που είναι δύσκολο να διαγνωσθεί;

Αυτή η ανησυχία τους κάνει να δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις καθημερινές τους ασχολίες και υποχρεώσεις καθώς είναι υπερβολικά απορροφημένοι παρατηρώντας τις σωματικές τους λειτουργίες (για παράδειγμα: αναπνοή, χτύπους καρδιάς, πόνους στο κεφάλι).

 

Το βασικό πρόβλημα στα άτομα με υποχονδρίαση είναι πως ερμηνεύουν ως καταστροφικές φυσιολογικές σωματικές λειτουργίες και αισθήσεις. Οι άνθρωποι έχουμε ένα σώμα αρκετά θορυβώδες κάποιες φορές κι αυτό επειδή οι λειτουργίες εξυπηρετούν κάποιο σκοπό τον οποίο μπορεί να μην γνωρίζουμε καν αλλά αυτό δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι πως αυτές οι λειτουργίες συμβαίνουν σε όλους και συνήθως δεν είναι ανησυχητικές.

Θα προσπαθήσω να σας βοηθήσω με ένα παράδειγμα: Φανταστείτε το ανθρώπινο σώμα σαν έναν Η/Υ ή μια οποιαδήποτε άλλη πολύπλοκη μηχανή. Πολλές φορές θα έχετε ακούσει να κάνουν κάποιο περίεργο θόρυβο ή να εμφανίζουν κάποια ένδειξη χωρίς αυτό να σημαίνει πως έχουν χαλάσει. Στις περισσότερες περιπτώσεις ή η ίδια η μηχανή επιλύει μόνη της το «πρόβλημα» είτε σας καλεί να κάνετε μια πολύ απλή κίνηση προκειμένου να τη βοηθήσετε να επιλύσει αυτό που χρειάζεται.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα σωματικά μας συμπτώματα. Ο οργανισμός τα εμφανίζει για κάποιο λόγο που αγνοούμε αλλά χρειάζεται ώστε να επιτελέσει κάποια συγκεκριμένη λειτουργία. Αυτός είναι και ο λόγος που οι ιατρικές εξετάσεις δεν δείχνουν κάποια πάθηση. Διότι το σύμπτωμα υπάρχει και είναι αληθινό αλλά δεν είναι σύμπτωμα κάποιας ασθένειας αλλά κάποιας φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού.

 

Που οφείλεται;

Γιατί το άγχος υγείας παραμένει παρόλο που οι ιατρικές εξετάσεις είναι καλές;

Δυστυχώς δεν είναι τόσο απλό. Συνήθως, πίσω από αυτόν τον φόβο υπάρχουν αρνητικές πεποιθήσεις για την υγεία υιοθετημένες συχνά από το οικογενειακό περιβάλλον όπου μεγάλωσατε ή εξαιτίας ενός τραυματικού γεγονότος όπως για παράδειγμα: πόνος στο αριστερό χέρι σημαίνει κίνδυνος για έμφραγμα ή η μητέρα μου πέθανε από καρκίνο οπότε είναι θέμα χρόνου να συμβεί και σε’ μένα.

Πάνω σε αυτές τις πεποιθήσεις χτίζονται οι φόβοι και η δυσλειτουργική συμπεριφορά μπαίνοντας έτσι σε έναν φαύλο κύκλο που διαιωνίζεται συνεχώς:

 

 

Τι μπορείτε να κάνετε για να το αντιμετωπίσετε:

Το πρώτο βήμα είναι να επισκεφτείτε έναν ειδικό ψυχικής υγείας ώστε να σας ενημερώσει σχετικά και να διαπιστώσει εάν όντως έχετε υποχονδρίαση ή περιστασιακό άγχος για την υγεία.

Το δεύτερο βήμα είναι να ακολουθήσετε έναν διαφορετικό δρόμο από αυτόν που συνηθίζατε μέχρι τώρα:

  1. Σταματήστε να κοιτάζετε στο internet για ασθένειες! Το internet είναι το πιο λάθος μέρος που μπορείτε να πάτε όταν αναζητάτε μια απάντηση σε κάτι που σας απασχολεί. Οτιδήποτε κι αν πληκτρολογήσετε θα σας εμφανίσει μια διάγνωση από την πιο αθώα έως την πιο σοβαρή. Το χειρότερο είναι πως μετά από μια τέτοια αναζήτηση το άγχος σας θα είναι μεγαλύτερο και οι ανησυχίες σας πιο έντονες.
  2. Γίνετε πιο δραστήριοι. Κάντε ότι αναβάλλατε ή σχεδιάζατε. Παρόλο που πιθανόν να θέλετε να μείνετε στο σπίτι όπου αισθάνεστε ασφάλεια, αυτό δεν θα σας βοηθήσει να ξεπεράσετε τη δυσκολία σας. Βγείτε έξω και κάντε πράγματα που θα σας γεμίσουν ενέργεια και χαρά και θα μειώσουν το άγχος σας.
  3. Σταματήστε να παρατηρείτε συνεχώς τον εαυτό σας! Αποφύγετε να ελέγξετε την πίεσή σας, τους παλμούς σας ή τη θερμοκρασία σας. Αντίθετα, κάντε κάτι πιο υγιές και παραγωγικό όπως να δείτε μια ταινία, να γυμναστείτε, να μαγειρέψετε κάτι ή να ακούσετε μουσική. Προσπαθήστε να θυμάστε πως το σώμα σας είναι μια πολύπλοκη μηχανή. Έτσι, ένας τυχαίος πονοκέφαλος πιθανότατα είναι ένας τυχαίος πονοκέφαλος.

 

4 τρόποι για να σταματήσετε να φοβάστε την κριτική των άλλων

Μοιράσου το:

Αν έχετε παρατηρήσει πως αποφεύγετε να είστε ο εαυτός σας προκειμένου να αποφύγετε να σας κρίνουν, τότε ήρθε η ώρα για την αλλαγή!

Οι άνθρωποι, ανεξαρτήτως ηλικίας, καταβάλουν αυτοκαταστροφικές προσπάθειες για να ξεφύγουν από τις αρνητικές κρίσεις των άλλων: αποφεύγουν να λένε αυτό που θέλουν να πουν, δεν εκφράζουν τη γνώμη τους σε μία σχολική τάξη ή σε μία εργασιακή συνάντηση, αποφεύγουν να λένε στο σύντροφό τους τις αληθινές επιθυμίες τους, δεν ζητούν αύξηση κ.α.

Αυτός ο φόβος της κρίσης από τους άλλους, συνδέεται με την επιθυμία μας να είμαστε αρεστοί σε όλους, ανά πάσα στιγμή. Όμως επειδή αυτό είναι αδύνατο, παίζουμε ένα χαμένο παιχνίδι που μας κρατά μακριά από το να βιώσουμε και να εκφράσουμε ανεπιφύλακτα τον αληθινό εαυτό μας.

Ας κάνουμε ένα βήμα πίσω και ας το παραδεχτούμε: οι άνθρωποι πάντα θα κρίνουν τους άλλους με καλές, κακές, συμπαθητικές, αντιπαθητικές ή ενδιάμεσες εντυπώσεις και καθώς νέες πληροφορίες έρχονται συνέχεια στο φως, το ανθρώπινο μυαλό τις επανεκτιμά: Είναι μια συνεχής διαδικασία.

Αντί να αποφεύγετε να μιλάτε για τις προτιμήσεις σας και να προσπαθείτε υπερβολικά να διαμορφώσετε μία εικόνα προς τους άλλους έτσι ώστε να μην σας κρίνουν, μπορείτε αντί αυτού να προσπαθήσετε να αποδεχτείτε αυτή τη διαδικασία.

Παρακάτω θα βρείτε τέσσερις κατευθύνσεις για να σταματήσετε να ζείτε με το φόβο της κρίσης:

1. Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα

Η πραγματικότητα είναι ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει περιορισμένα αποθεματικά δεδομένα. Παρ’ όλο που μπορεί να κάνει κρίσεις, αυτές δεν είναι αρκετά σημαντικές για να κερδίσουν μια θέση στις τράπεζες της μνήμης μας για πάντα. Έτσι, όταν κάποιος σας κρίνει, οι πιθανότητες είναι ότι λίγες ώρες ή ημέρες αργότερα, η εν λόγω κρίση θα έχει απομακρυνθεί από τη συνειδητή επίγνωση του. Κατανοούμε τους ανθρώπους όχι για τα μικρά λάθη ή τις αποτυχίες που παρατηρούμε, αλλά δημιουργώντας ένα νοητικό σχήμα βασισμένο στα σημαντικά πράγματα που κάνουν και λένε, στους τρόπους αλληλεπίδρασης με εμάς και στο πώς μας κάνουν να νιώθουμε με την πάροδο του χρόνου.

2. Η κρίση είναι αναπόφευκτη

Σταματήστε να προσπαθείτε να ελέγξετε τις κρίσεις των άλλων. Έχει γίνει συνήθεια των καιρών να απαιτούμε από τους άλλους να μην μας κρίνουν. Σκεφτείτε διάφορους τίτλους που διαβάζετε ή φράσεις που ακούτε όπως: «Μην Κρίνετε» και «Εδώ που είμαστε, δεν κρίνουμε τους άλλους». Τίποτα από αυτά δεν βοηθά πραγματικά: Δεν μπορείτε να ελέγξετε τι σκέφτονται οι άλλοι. Ίσως να μην εκφράσουν την κρίση τους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούν να σταματήσουν μια φυσιολογική διαδικασία του εγκεφάλου. Αντιθέτως, προσπαθείστε να εξηγήσετε τι αισθάνεστε έτσι ώστε εκείνοι στους οποίους ανοίγεστε, να σας κατανοήσουν και να έρθουν στη θέση σας. Η συμπόνια διαλύει το άγχος της επίκρισης. Όταν είναι παρούσα, οι κρίσεις χάνουν τη σημασία τους, επειδή οι άνθρωποι μπορούν να αισθανθούν τι νιώθουν οι άλλοι απέναντί τους.

3. Αφήστε τους να κρίνουν

Μπορεί να είναι απελευθερωτικό σε μια οικεία σχέση να επιτρέπετε τις κρίσεις. Αντί να εμποδίζετε τον εαυτό σας από το να είναι ανοικτός ή ευάλωτος ή να μοιράζεται κάτι αρνητικό αλλά σημαντικό, κάντε το έτσι κι αλλιώς. Αν παρατηρήσετε τον εαυτό σας να κρύβεται πίσω από το φόβο της κρίσης, αναρωτηθείτε αρχικά: «Τι φοβάμαι στην κρίση των άλλων όταν φανερώσω τα συναισθήματά μου;» και «Τι είναι αυτό φοβάμαι ότι θα συμβεί αν κάνουν αυτή τη συγκεκριμένη κρίση για μένα;».

Μόλις εντοπίσετε το φόβο, προσπαθήστε να καθησυχάσετε τον εαυτό σας ή να βρείτε έναν τρόπο που θα μπορούσατε να διαχειριστείτε το φόβο, αν εμφανιστεί. Υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι οι στενές και φιλικές σχέσεις εμβαθύνονται όταν οι ανθρώποι ρισκάρουν και κριτικάρουν. Αν αυτό το άνοιγμα δεν συμβεί, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι έχετε κάνει κάτι λάθος, αλλά αυτό μπορεί να σημαίνει ότι το πρόσωπο με το οποίο προσπαθείτε να συνδεθείτε δεν έχει τη δυνατότητα για μια συναισθηματικά οικεία σχέση.

4. Παρατηρήστε τις δικές σας κρίσεις

Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να νοιάζεστε λιγότερο για τις κρίσεις των άλλων από το να κρίνετε λιγότερο τον εαυτό σας και τους άλλους. Φυσικά η κρίση είναι αναπόφευκτη, αλλά προσπαθήστε να παρατηρήσετε τη γλώσσα που χρησιμοποιείτε στο μυαλό σας για τους ανθρώπους και τα γεγονότα στη ζωή σας. Αλλάξτε την εστίαση των αποφάσεων σας: Αντί να πείτε «αυτή είναι χάλια» ή «αυτός είναι ένας χαμένος», ρωτήστε τον εαυτό σας τι συναισθήματα σας προκαλεί αυτός ο άνθρωπος και θέλετε να αποφύγετε ή να γνωρίσετε στο μέλλον. Για παράδειγμα, «Ποτέ δεν εκπληρώνει τις δεσμεύσεις της απέναντί μου» ή«Εκείνος μου λέει ότι προσπαθεί, αλλά πάντα καταλήγω απογοητευμένος». Απομακρυνθείτε από τους απλούς χαρακτηρισμούς (π.χ. καλός/κακός) των άλλων στη ζωή σας και αντικαταστήστε τους με εκείνους που είναι υγιείς ή όχι για εσάς.

 

Πηγή: www.psychologynow.gr

Πώς να αντιμετωπίσετε τις «επιθέσεις σκέψεων» στο μυαλό σας

Μοιράσου το:

Πολύ συχνά μου κάνουν την ερώτηση: «Ποιο είναι το ένα και σημαντικό πράγμα που μπορεί να κάνει κάποιος για να πάψει να βασανίζεται για μικροπράγματα;» Πρέπει να ομολογήσω ότι δεν είμαι σίγουρος ποιο είναι αυτό το μοναδικό πράγμα. Μπορώ όμως να πω ότι στην κορυφή της δικής μου λίστας υπάρχει η στρατηγική του να μην επιτρέπετε στις σκέψεις σας να σας αγχώνουν.

Σκεφτείτε πόσο συχνά όλοι μας κάνουμε συζητήσεις με τον εαυτό μας. Για την ακρίβεια, αυτό συμβαίνει συνεχώς και κάθε μέρα της ζωής μας. Βρισκόμαστε στο αυτοκίνητο και σκεφτόμαστε κάτι: μια προθεσμία που πρέπει να τηρήσουμε, μια διαφωνία που είχαμε, μια πιθανή διαμάχη με κάποιον άλλο, ένα λάθος, μια ανησυχία μας, οτιδήποτε. Βρισκόμαστε στο γραφείο ή στο ντους και κάνουμε το ίδιο ακριβώς πράγμα – και όλα αυτά που σκεφτόμαστε μοιάζουν πολύ αληθινά.

Όταν όμως σκεφτόμαστε, ξεχνάμε εύκολα ότι αυτό που κάνουμε είναι να δημιουργούμε σκέψεις και όχι πραγματικότητα. Θα εξηγήσω ακριβώς τι εννοώ. Μπορεί να φαίνεται παράξενο, αλλά οι περισσότεροι από εμάς έχουμε την τάση να ξεχνάμε ότι σκεφτόμαστε, επειδή ακριβώς αυτό είναι κάτι που κάνουμε πάντα – όπως είναι το να αναπνέουμε. Αλλά μέχρι να αναφέρω την αναπνοή, δεν συνειδητοποιούσατε ότι αναπνέατε, σωστά;

Η διαδικασία της σκέψης λειτουργεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Επειδή είναι τμήμα του εαυτού μας, έχουμε την τάση να της αποδίδουμε ιδιαίτερη σημασία και παίρνουμε πολύ στα σοβαρά τις περισσότερες από τις σκέψεις που περνούν από το μυαλό μας. Αρχίζουμε να τις αντιμετωπίζουμε σαν να είναι κάτι πραγματικό και τους επιτρέπουμε να μας αγχώνουν.

Αν σκεφτείτε προσεκτικά αυτή την ιδέα, πιθανώς θα δείτε τις πρακτικές επιπλοκές που δημιουργεί. Όταν έχετε μια σκέψη, έχετε μόνο αυτό: μια σκέψη. Οι σκέψεις δεν μπορούν να σας αγχώσουν χωρίς τη δική σας συνειδητή ή ασυνείδητη συναίνεση. Οι σκέψεις είναι απλώς εικόνες και ιδέες που σχηματίζονται στο μυαλό σας. Είναι σαν τα όνειρα – μόνο που αυτές γίνονται όταν είστε ξύπνιοι. Και πρέπει να αποφασίσετε πόσο στα σοβαρά θα τις παίρνετε.

Για παράδειγμα, μπορεί να κάνετε μια σειρά από σκέψεις καθώς οδηγείτε για να πάτε στη δουλειά σας. «Ω Θεέ μου, η μέρα θα είναι σκέτη φρίκη. Έχω έξι ραντεβού και πρέπει να ολοκληρώσω και τις δύο εκθέσεις μέχρι το μεσημέρι. Κι ούτε τολμάω να αντικρύσω τη Τζέιν. Το ξέρω ότι θα είναι ακόμα θυμωμένη για τη διαφωνία που είχαμε χθες».

Σ΄αυτό το σημείο μπορεί ουσιαστικά να συμβούν μόνο δύο πράγματα: ή θα πάρετε τις σκέψεις σας στα σοβαρά και θα αρχίσετε να τις μεγεθύνετε ακόμα περισσότερο, να αναλύετε πόσο δύσκολη έχει γίνει η ζωή σας, να ανησυχείτε, να νιώθετε οίκτο για τον εαυτό σας και πάει λέγοντας ή θα αναγνωρίσετε τι συνέβη μέσα στο μυαλό σας και αφού συνειδητοποιήσετε ότι είχατε μια «επίθεση σκέψεων», θα υπενθυμίσετε στον εαυτό σας ότι αυτό που σας συνέβη ήταν άλλη μια σειρά σκέψεων που πέρασε από το μυαλό σας. Δεν βρίσκεστε ακόμα στη δουλειά – απλώς οδηγείτε το αυτοκίνητό σας!

Αυτό δεν σημαίνει ότι η μέρα σας δεν θα έχει προβλήματα ή ότι πρέπει να προσποιηθείτε ότι όλα είναι καλά. Σκεφτείτε όμως πόσο παράλογο είναι να έχετε μια κακή μέρα στη δουλειά προτού καν αυτή η μέρα ξεκινήσει! Είναι αστείο, αλλά αυτό ακριβώς κάνουμε οι περισσότεροι. Κάνουμε τη μια σκέψη μετά την άλλη, ξεχνώντας ότι πρόκειται απλώς για σκέψεις, και τις αντιμετωπίζουμε ως κάτι αληθινό.

Αν μπορέσετε να αλλάξετε τον τρόπο αντιμετώπισης των σκέψεών σας, θα μείνετε έκπληκτοι από το πόσο γρήγορη και δραματική θα είναι η μείωση του άγχους στη ζωή σας. Την επόμενη φορά που θα έχετε μια «επίθεση σκέψεων», δείτε αν μπορείτε να αντιληφθείτε την ώρα που συμβαίνει. Μετά πείτε στον εαυτό σας: «Άντε πάλι», για να του υπενθυμίσετε ότι παίρνει τις σκέψεις πολύ στα σοβαρά. Εύχομαι να εφαρμόσετε αυτή την στρατηγική – η διαφορά στη ζωή σας θα είναι πραγματικά μεγάλη.

Πηγή: http://enallaktikidrasi.com/2017/10/pws-antimetopisete-epitheseis-skepseon-myalo/

«Νόμιζα ότι είμαι απλώς οξύθυμη, μέχρι που διαγνώστηκα με αγχώδη διαταραχή»

Μοιράσου το:
Η Elizabeth Broadbent γράφει ένα κείμενο προκειμένου να μιλήσει για όσα περνάει: επιλόχειο κατάθλιψη, προσωπική ανασφάλεια και αγχώδη διαταραχή. Μιλάει για το ταξίδι της συνειδητοποίησης, για το στρες και τον θυμό, τις δύσκολες στιγμές και την χαρά του να καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι μόνη.
«Κάπως έτσι  ξεκινάει. Ίσως συμβεί κάτι σημαντικό στη ζωή σου, μια τεράστια αλλαγή, όπως η γέννηση ενός ακόμη παιδιού.

Για ‘μένα ξεκίνησε μετά τη γέννηση του τρίτου μου γιου. Σκέφτηκα ότι είναι απλώς το άγχος των τριών παιδιών. Όμως, ό,τι κι αν είναι, όπου κι αν το αποδόσεις, θα ξεκινήσεις κάποτε να εκρήγνυσαι ανά πάσα στιγμή.

Όχι με “σημαντικά” πράγματα όπως το ότι το 4χρονό σου έβαψε τον τοίχο. Με μικρά, όπως, ότι ο 2χρονος γιος σου άφησε τα τουβλάκια του στο πάτωμα.

Τα τουβλάκια. Θεέ μου, μπορούσα να νιώσω κάθε μυ του λαιμού μου να τεντώνεται στο άκουσμα και μόνο του πλαστικού που έπεφτε στο ξύλινο πάτωμα. Ο ήχος από μόνος του έφτανε για να με γεμίσει οργή. Ακόμη και απλές απαιτήσεις μπορούσαν να με οδηγήσουν σε ξαφνική, απροσδόκητη και παράλογη οργή. Ένα “Μαμά, πεινάω” μπορούσε να με οδηγήσει σε τρελό θυμό. “Αφού μόλις έφαγες”, μουρμούριζα απ’ τον καναπέ θηλάζοντας το μωρό. “Σου μοιάζω να μπορώ να κουνηθώ; Φάε μια μπανάνα”.

Μετά μισείς τον εαυτό σου που ήσουν κακιά. Η καρδιά σου πονάει, γιατί αγαπάς τόσο πολύ τα παιδιά σου και δεν θέλεις να τα πληγώνεις. Αλλά οι φωνές έρχονται ξανά και ξανά και ξανά.

Πηγή: http://www.mama365.gr/33005/nomiza-oti-eimai-aplos-oxythymh-mehri-poy-diagnost.html

Βαρέθηκες τα ίδια και τα ίδια;

Νιώθεις πως επαναλαμβάνεις κάθε μέρα την ίδια ρουτίνα; Βαρέθηκες; …

Γιορτή της μητέρας

Για τη γιορτή της μητέρας

Γνωρίζω ένα κορίτσι. Και σήμερα θα σας πω την ιστορία της. Σαν ένα διαφορετικό …

Κορωνοϊός και Παιδιά: Οδηγός Διαχείρισης

Είναι πολύ δύσκολο να πας οπουδήποτε αυτές τις μέρες και να μην ακούσεις …