Ετικέτα: συγχώρεση

Γιορτή της μητέρας

Για τη γιορτή της μητέρας

Γνωρίζω ένα κορίτσι. Και σήμερα θα σας πω την ιστορία της.

Σαν ένα διαφορετικό δώρο για τη γιορτή της μητέρας.

Η Α. μπήκε στη ζωή μου πριν ένα χρόνο όταν αποφάσισε να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία. Από την πρώτη συνάντηση ένιωσα πως κάτι πρωτόγνωρο  και ιερό θα τολμούσα να πω συνέβαινε.

Μπροστά μου έβλεπα το πιο ευγενικό, ταπεινό και γλυκό πλάσμα και ταυτόχρονα την πιο τραυματισμένη ψυχικά και σωματικά ύπαρξη που είχα γνωρίσει. Ένιωθα δέος.

Είχα την τιμή να μου εμπιστευτεί την ιστορία της και εγώ κρατούσα κάθε λέξη με σεβασμό νιώθοντας μέσα πόνο, νοιάξιμο, φροντίδα και στοργή. Αλλά ταυτόχρονα αυτό που επικρατούσε μέσα μου ήταν περηφάνια και συγκίνηση για την αστείρευτη καλοσύνη και αγάπη που είχε μέσα της. Το τραύμα δεν κατάφερε ποτέ να τη διαβρώσει.

Το αντίθετο.

Θέριεψε μέσα της το Φως. Τόσο που έγινε Φάρος για να βρίσκουν καταφύγιο και άλλες ταλαιπωρημένες ψυχές.

Το μεγαλύτερο μάθημα που με δίδαξε αυτό το κορίτσι είναι η συγχώρεση.

Είμαι από τους τυχερούς που είχαν την ευλογία να μεγαλώσουν σε μια οικογένεια με γονείς που έκαναν τα πάντα για να μη μου λείψει τίποτα. Και μια μητέρα που στάθηκε βράχος δίπλα μου και στα καλά και στα άσχημα. Μια μητέρα που όταν κινδύνευα να χαθώ με κρατούσε με όποιο τρόπο μπορούσε. Κι ας μην μου άρεσε, κι ας της θύμωνα. Ήταν εκεί.

Αυτό το κορίτσι δεν ένιωσε την ίδια ασφάλεια. Πληγώθηκε πολύ, με όσους τρόπους μπορεί να πληγωθεί ένα παιδί.

Όταν όμως την ακούω να μιλάει για τη μητέρα της, το στόμα της στάζει γλύκα και τα μάτια της λάμπουν ακόμα κι όταν πλημμυρίζουν δάκρυα. «Μανούλα» είναι ο τρόπος που την αποκαλεί.

Πολλές φορές μπορεί να έχετε νιώσει ότι η μητέρα σας , σας έχει απογοητεύσει, ίσως μάλιστα να ντρέπεστε γι’ αυτήν. Και είμαι βέβαιη πως δεν σας πλήγωσε ούτε στο μισό απ’ όσο έχει πληγωθεί αυτό το κορίτσι.

Παρ’ όλα αυτά ίσως να της κρατάτε κακία, ίσως να έχετε να της μιλήσετε χρόνια, ίσως να την ξεγράψατε από τη ζωή σας.

Σίγουρα έχετε τους λόγους σας. Δεν αμφιβάλλω καθόλου. Όμως αυτό που είναι βέβαιο και αυτό το κορίτσι με έκανε να το δω ξεκάθαρα είναι πως ακριβώς επειδή η καρδιά της είναι γεμάτη καλοσύνη και αγάπη που τη μοιράζει απλόχερα παντού, μπόρεσε να ξεκολλήσει απ’ το παρελθόν και να έχει μπροστά της ένα λαμπρό μέλλον.

Φυσικά πονάει και θα πονάει. Οι πληγές αυτές δεν κλείνουν. Θέλουν φροντίδα. Κι όταν «αλλάζει ο καιρός» και ανοίγουν πάλι, θέλουν ξανά φροντίδα, ασφάλεια, εμπιστοσύνη.

Συγχώρεση λέγεται η μη προσκόλληση στο παρελθόν και η αντικατάσταση της μνησικακίας με καλοσύνη.

Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να βρείτε την ισορροπία και τη γαλήνη μέσα σας.

Για να μπορέσετε να ελπίζετε σε ένα μέλλον ολοφώτεινο.

Για να μπορείτε να διδάξετε και στα δικά σας παιδιά τη συγχώρεση.

Και για να μπορέσουν και αυτά να συγχωρήσουν μια μέρα και τα δικά σας λάθη.

Βαρέθηκες τα ίδια και τα ίδια;

Νιώθεις πως επαναλαμβάνεις κάθε μέρα την ίδια ρουτίνα; Βαρέθηκες; …

Γιορτή της μητέρας

Για τη γιορτή της μητέρας

Γνωρίζω ένα κορίτσι. Και σήμερα θα σας πω την ιστορία της. Σαν ένα διαφορετικό …

Κορωνοϊός και Παιδιά: Οδηγός Διαχείρισης

Είναι πολύ δύσκολο να πας οπουδήποτε αυτές τις μέρες και να μην ακούσεις …